2056- who to read Gita?

1724- KARMA (in brief)

The law of karma is a simple and straightforward concept according to which beings are rewarded or punished according to their own actions and intentions. Thus good actions and intentions reap good rewards and bad actions and intentions result in suffering and pain. With some minor variations this concept is common to Hinduism, Buddhism, Jainism and Sikhism. In Islam we find some echoes of it in such declarations of Quran as "Whoever does a good deed  he shall be repaid ten fold and whoever does evil, he shall be repaid with evil." We have every reason to believe that Jesus was aware of the law of karma. He willingly agreed to take over the karma of all his followers and free them from sin asThe law of karma is a simple and straightforward concept according to which beings, not just men, are rewarded or punished according to their own actions and intentions. Thus long as they acknowledged him as their savior, repented for their actions and made a true confession of their actions before God. He suffered on the cross because he took over the karma of many people during his lifetime upon earth and he continues to do so even after his departure. In the Bhagavadgita, Lord Krishna makes a similar promise. He promises salvation for all those who willingly offer all their actions to Him, accepting Him as the real doer, with a sense of detachment, and without desiring the fruit of their actions. The main difference between the eastern and western religions is that in Islam and Christianity you commit sin against the law of God, where as in Hinduism and related religions, you commit sin against yourself by your own actions.

"Basically there are three kinds of Karma. They are called
1)Sanchita or the accumulated karmas, 2)Prarabdha or the current karmas, and
3)Agami or the expected karmas.

Sanchita constitutes all the accumulated Karmas of past lifetimes of an individual.
Part of it is visible in a man's character, evinced by his tendencies and aptitudes, capabilities, tendencies and desires.

Prarabdha is that segment of the part of Karma that is responsible for a body in the current life time. These karmas are ripe for reaping and can't be avoided or altered. They can only be worn out through living them out, just as an individual settles past debts.

Agami are those karmas that are now being created for the future. This type of karma is also called Kriyamana or Vartamana. This karma depends on present actions and so allows one to influence the future. Producing good causes will have good effects in the future. This is karma totally under our present control; heed the call of “Nishkama Karma” ─ “Be intent on action not on the fruits of action; avoid attraction to the fruits and attachment to inaction.”

There is a beautiful analogy in Vedic lore. An archer has already shot an arrow. The arrow it has left his bow. There is no way he can recall it and he is about to shoot another one. The bundle of arrows in his quiver contains his Sanchita karmas. The one he has shot represents his Prarabdha and the one that he is about to let loose from his bow constitutes his Agami karma.
Of these, the archer has complete control over the Sanchita and Agami karmas. Nevertheless, he has to very meticulously work out his Prarabdha. The past that has started to take effect, he has to undergo.

There are three kinds of actions, they are good, bad and mixed. Good Karmas are those that make the individual Divine, a god or angel in heaven. Bad Karmas cast the individual you into lower wombs. Mixed actions are responsible for giving an individual a human birth.
All karmas are a blend of good and evil. In this world, there are seldom absolute good karmas or absolute bad karmas. This manifest universe constitutes a relative plane in which, if a person performs an action, it will do some good in one corner, and some evil in another corner. Hence we must all strive to perform actions which will bring us maximum good and minimum evil."
( http://www.yogawiz.com/types…/karma-yoga/kinds-of-karma.html )

1395- అన్నమయ్య గీత!

______________________________________

1377- Mini Gita in 18 Slokas for daily contemplation:

_____________________________________

గీతా మకరందం

గంగ, గాయత్రి, గీత- ప్రపంచానికి భారతీయత ప్రసాదించిన మూడు ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక కానుకలు. తొలిరెంటి మాట అలా ఉంచి గీతాసూత్రం మాత్రం 'శంకా సంకుచితాంతరంగులకు, వృథా సందేహమందేహులకు' కింకర్తవ్య విమూఢత్వం ఆవరించినప్పుడల్లా మతాలు, నమ్మకాలతో నిమిత్తం లేకుండా స్వస్థతనందించే చక్కటి ఔషధం. దాదాపు అయిదువేల సంవత్సరాల కిందట- దుర్మదాంధులైన కురుసైన్యం ఎదుట కురుక్షేత్ర రణక్షేత్రం ముంగిట దైన్యయోగంలోపడ్డ నరుడికి నారాయణుడే జ్ఞానసారథ్యం వహించి చేసిన కర్తవ్యబోధ- గీత! 'గీ' అంటే త్యాగం, 'త' అంటే తత్వజ్ఞానం. యుద్ధ సందర్భాన్ని ఓ మిషగా తీసుకొని సర్వకాలాలకూ వర్తించే నిష్కామ కర్మయోగ ప్రాశస్త్యాన్ని భగవంతుని మాటగా 'గీత' ప్రకటించిందని బుద్ధిజీవులూ విశ్వసిస్తున్నారు. ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మసూత్రాలతో సరిసమానంగా ప్రమాణత సంతరించుకొన్న ప్రవచనంగా శంకరాచార్యుల వంటి భగవత్పాదులే గీతను భావించి భాష్యాలు వెలువరించారు. సంక్షుభిత సమాజానికి సాంత్వన చేకూర్చే చిత్రమైన తత్వమేదో గీతలో దాగుందని డాక్టర్ అనిబిసెంట్ వంటి మేధావులూ వ్యాఖ్యానాలు చేశారు. దేవుడు పట్టించుకోనంత దూరంలో ఉన్నాడు కనుక, మనిషి నిర్భయంగా సుఖపడవచ్చని ఆదిమానవుడు నమ్మిన కాలంనుంచి, నేటికాలం దాకా- మానవజీవన ప్రస్థానంలో ఎన్నెన్నో మతాలు, మార్పులు, మలుపులు. త్రికరణశుద్ధిగా, ఫలాపేక్ష రహితంగా, భవబంధాలకు అతీతంగా, కర్మ చేయడమొక్కటే మనిషి కర్తవ్యమని నిక్కచ్చిగా చెప్పిన గీతాసూత్రం- ఈ అణుయుగంలో సైతం అణువంతైనా మారలేదు. గీత సజీవతకు, అంతస్సూత్రంగా దాగిన ఈ నిత్య జీవిత సత్యసంధతే ప్రధాన కారణం. మంచి మనుగడే మతం అభిమతమైతే గీత సర్వమత సమ్మతం ఎందుకు కాదు?

'దేహమా కంపించుచున్నది/ 'ద్రోహమా' యనిపించుచున్నది/ మోహమేదో కుంచుచున్నది' అంటూ విషాదయోగంలో పడ్డ నరుణ్ని- 'మోహమడంగె తొలంగె ధర్మ సందేహములన్నియున్' అనే మోక్ష సన్యాస యోగదశదాకా నడిపించుకొని రావడానికి 'గీత'లో నారాయణుడు ఎత్తిన అవతారాలు ఎన్నెన్నో. 'ముందు గూర్చుండి నే పగ్గములను బట్టి/ రథము నడిపింతు/ కార్యసిద్ధికి నీవింక గడగుమయ్య!' అంటూ నాయకుడిలా ముందు నిలబడి భరోసా ఇస్తాడు ఒకసారి. 'దారుణ మారణ క్రియ/ కెట్టు లోర్చు మదీయ హృదయము?/ కొట్టనీ... చేతులు కట్టుకొని యుందున్' అంటూ డీలాపడిపోయినప్పుడు 'త్యజింపుము బేలతనమ్ము/ ధైర్యమున్ జెదరనీకుము' అంటూ తల్లిలా లాలిస్తాడు ఇంకోసారి. 'కొంచెపు మాట లాడెదు, జుగుప్స, అశోచ్యుల కోసమేల శో/ కించు టనార్యజుష్ట మపకీర్తికర, మ్మపవిత్రమైనదీ/ చంచలబుద్ధి, కశ్మలత చాలు' అంటూ తండ్రిలా మందలిస్తాడు మరోసారి. మోహపాశంలో పడి కొట్టుమిట్టులాడే మిత్రుడి చేయిపట్టుకొని ఎలాగైనా పైకి లేపాలనే తాపత్రయం చూపిస్తాడు చాలాసార్లు. 'నరుడే కైక ధనుర్ధరుండయి యఖండ త్యాగదీక్షా దురం/ ధరుడై నిల్చిన ముజ్జగమ్ముల నసాధ్యమన్నదే లేదు' అంటూ గురువులా ధర్మమార్గం దర్శింపజేస్తాడు భగవానుడు గీతలో. 'కర్తన్ నేను సమస్త భూతములకున్/ సర్వమ్ములో వర్తింతున్, అవతార ధర్మమును నిర్వర్తింతు, భూభారమున్/ దీర్తున్, నీవు నిమిత్త మాత్రమగు మంతే, క్త్లెబ్యమింకేల? నీ/ కర్తవ్యము గుర్తెరింగి విజయా/ గైకొమ్ము గాండీవమున్' అంటూ నిలబెడతాడు. చింతాక్రాంతుడైన మానవుడికి సాంత్వన కలిగించడానికి అంతా తనమీద వేసుకొనే ఔదార్యం ఇంతగా మరే సంస్కృతిలోనూ ఎవరూ ప్రదర్శించినట్లు కనిపించదు.

చెప్పడంలోని గొప్పతనమో, వ్యాసుడు రాయడంలోని గడుసుదనమో గాని... పరమ గంభీరమైన వేదాంతసారం గీతాపాత్రలో పరమాన్నమంత మధురంగా ఉంటుంది. యోగులు, స్వాములు, జ్ఞానులు, అవధూతలే కాదు... బుద్ధివాదులు, చివరికి చలం వంటి స్వేచ్ఛాప్రణయ జీవులూ గీతామకరందాన్ని సీతాకోక చిలుకల్లాగా సేవించడానికి ఉవ్విళ్లూరడాన్నిబట్టి, సుఖజీవిత అంతస్సూత్రమేదో ఆ పుష్పంలో దాగుందనేగా అర్థం! 'చాలాకాలం కిందటే కనుమరుగైన నా తల్లి స్థానాన్ని భర్తీ చేసింది భగవద్గీతే. మనసు కలత చెందినప్పుడల్లా నేనా తల్లి ఒడిలోనే తలదాచుకొనేది' అనేవారు అహింసాయోగి మహాత్మాగాంధీ. 'చిత్తం పరిశుద్ధమయ్యేకొద్దీ కొత్తకొత్త అర్థాలు తోచే చిత్రమైన ఆధ్యాత్మిక పొత్తం గీత' అనేవారు ఆధునిక యోగి వివేకానంద. ధర్మాధర్మాల మధ్య ఘర్షణ హృదయాన్ని రణక్షేత్రంగా మార్చినప్పుడు విచక్షణ భగవత్ స్వరూపం పొంది సన్మార్గం చూపిస్తేనే గదా మనిషి పతనావస్థనుంచి బైటపడగలిగేది! వ్యాస ప్రోక్తమైన గీత అష్టాదశాధ్యాయాల్లోని శ్లోకాల్లో- ఏదో ఒకటి ఎల్లవేళలా ప్రపంచంలోని ఏదో మూల ఎవరో ఒకరి చిత్తచాంచల్యమనే చీకటిని చెండాడే దివిటీలా వెలుగుతూనే ఉంది. అందుకనే విశ్వవ్యాప్తంగా శ్రీమద్భవద్గీతకు ఇంతకాలంగా ఇంత మన్నన. గీత కేవలం వ్యాస మహాభారతంలోని భాగం మాత్రమే కాదు. మనిషి- నిశ్చింత జీవితానికి నిత్యం పాటించదగిన జీవన సూత్రాల్ని విరివిగా పొదిగిన మనోవికాస శాస్త్రం. నరుడికి నారాయణుడు గీతలో చేసిన 'తామరాకు మీది నీటిబొట్టు తత్వం'- మతాలు, నమ్మకాలతో నిమిత్తం లేకుండా లోకం మొత్తం అనుక్షణం అనుసరించదగిన సూక్తం. అనేక భాషల్లో భాష్యాలు, వ్యాఖ్యానాలు, అనువాదాలు వెలువడ్డ భగవద్గీతపై నేడు వివాదం రేగడమే దురదృష్టం. ఉత్తమ మానసిక వికాస సాహిత్యంగా, జ్ఞానామృత భాండాగారంగా ప్రశంసలు చూరగొంటున్న శ్రీమద్భగవద్గీత మీద తీవ్రవాద సాహిత్యమనే ముద్ర వేయడం, నిషేధానికి పూనుకోవడం సంకుచిత మనస్కుల తెలివిమాలినతనం. మనసును ఉద్దీప్తం చేసి, జాతి కుల మతాలకు అతీతంగా ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాన పిపాసుల ఆర్తి తీర్చడంలో ముందున్న గీతను ఎవరేమని ఆడిపోసుకున్నా- అది, మకరందం!
(ఈనాడు, ఆదివారం సంపాదకీయం, ౨౫:౧౨:౨౦౧౧)

_____________________________________

ధర్మబద్ధ జీవన దిక్సూచి... భగవద్గీత

గీత అంటే గానం చేసినదని అర్థం. భగవంతుడే స్వయంగా గానం చేసింది కనుక భగవద్గీత అయింది. 'గీతా' అని అన్నప్పుడు బహువచన అర్థం వస్తుంది. దీన్ని అనుసరించి చూస్తే భగవద్గీతలోని ప్రతి అధ్యాయమూ ఒక గేయంగా చెప్పవచ్చంటారు పెద్దలు. పలు అధ్యాయాలు ఉన్నాయి కనుక ఇలా 'గీతా' అనడం కూడా కనిపిస్తుంది. ఒకరు మరొకరికి చెప్పిన మంచి మాటలు అన్నది చాలాచోట్ల కనిపించే అర్థం.

గీత అంటే ఒక్క భగవద్గీతే కాదు చాలారకాల గీతలున్నాయి. భారతంలోను, భాగవతంలోను దాదాపు పన్నెండు దాకా హంసగీత, బ్రాహ్మణగీత, భ్రమరగీత, శ్రుతిగీత లాంటి గీతలున్నాయి. అయితే గీత అన్న శబ్దం చెవిన పడగానే అందరి కళ్లముందు ప్రత్యక్షమయ్యేది భగవద్గీతే.

భగవద్గీత- శ్రీకృష్ణపరమాత్ముడు యుద్ధరంగం మధ్యలో అర్జునుడికి చేసిన హితోపదేశమిది. అర్జునుడు నేను యుద్ధం చెయ్యను, బంధువులను చంపడం మహాపాపం కదా! అని అన్నాడు. అప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు... 'ఇది నీ కర్తవ్యం. యుద్ధం చెయ్యక తప్పదు' అంటూ అర్జునుడు ఎందుకు యుద్ధం చేయాలో విడమరిచి చక్కగా బోధించాడు. అర్జునుడి చేత యుద్ధం చేయించి ధర్మానికి విజయం చేకూర్చిపెట్టాడు. శ్రీకృష్ణుడు అర్జునుడిని ఎన్నిరకాలుగా ఉత్సాహపరచాలో అన్నిరకాలుగా విషయాన్నంతా విడమరిచి చెప్పి యుద్ధానికి సన్నద్ధం చేశాడు. యుక్తితో కొన్ని ఉదాహరణలతో భగవద్గీతను కృష్ణభగవానుడు అర్జునుడికి చెప్పాడు. అంత శక్తివంతమైనది భగవద్గీత.

అయితే ఇక్కడ కొంతమంది శ్రీకృష్ణుడు హత్యాకాండను ప్రేరేపించాడని అనవసరమైన అపవాదును చేస్తుంటారు. ధర్మం ఎంతో సూక్ష్మమైనది. దాన్ని దేశకాలమాన పరిస్థితులకు అనుగుణంగా అన్వయించాల్సి ఉంటుంది. ఈ విషయాన్ని మరిచిపోయి కృష్ణుడు చేసిన గీతోపదేశాన్ని యుద్ధప్రేరకంగా భావించడం మంచిది కాదన్నది పండితుల, పరిశోధకుల భావన. దీనికి ఒక న్యాయాధికారిని ఉదాహరణగా పండితులు చెబుతుంటారు. ఎదురుగా ఉన్నది బంధువులు కదా, వారిని ఎలా సంహరించటం? అనే సందేహం అర్జునుడికి కలిగింది. న్యాయాధికారి హంతకుడికి మరణదండన విధిస్తుంటాడు. ఆ సమయంలో నేరస్థుడు తనకు సమీప బంధువనీ, అతడికి మరణదండన ఎలా విధించగలననీ న్యాయాధికారి అనుకుంటే అతడు సరిగా న్యాయం చేసినట్లుకాదు. పక్షపాతబుద్ధి లేకుండా నేరస్థుడు బంధువైనా, మరొకరైనా శిక్షను అమలుచేయటంలో చిత్తశుద్ధితో ప్రవర్తించాల్సి ఉంటుంది. ఇలాంటి బుద్ధినే గీతోపదేశం చేసి అర్జునుడిలో కలిగించాడు శ్రీకృష్ణుడు. స్వ, పర భేదంలేక దుష్టులను శిక్షించడం ఉత్తమ క్షత్రియుడి కర్తవ్యమని బోధించాడు. ధర్మమనేది వ్యక్తిపరంగాకాక నిస్పక్షపాతంగా ఉండాలన్నాడు. రాగద్వేషాలకు అతీతంగా వ్యవహరించాలన్నాడు. నీతిబాహ్యులైనవారిని శిక్షించకపోతే సమాజానికి చేటనేది కృష్ణుడి ఉపదేశంలో మనకందే సందేశం. అలా చేయకపోతే సంఘ వ్యవస్థ చెడిపోతుంది. దేశరక్షణ కోసం ఉన్న సైనికులు శత్రుసేనలు చొచ్చుకొస్తున్నప్పుడు అహింస అంటూ కూర్చుంటే సమంజసంగా ఉండదు. వారు చేస్తున్నది దురాక్రమణ కనుక ఎదురు నిలిచి వారిని సంహరించాల్సిందే. కౌరవులు కూడా న్యాయాన్ని అతిక్రమించారన్నది అప్పటికే ప్రపంచమంతా తెలిసిన విషయం. కృష్ణుడు ఎన్నో సందర్భాల్లో దుర్యోధనుడి అన్యాయాలను కళ్ళారా చూశాడు కూడా. అందుకే అర్జునుడిని యుద్ధం చెయ్యమని ఉపదేశించాడు.

శ్రీకృష్ణుడు మామూలు మనిషికాదు, ఆయన పరమాత్మ అని అప్పటికే ఎన్నో సందర్భాల్లో రుజువైంది కూడా. సాక్షాత్తూ దైవమే వచ్చి చెప్పిన మాట ఏనాడూ అధర్మంగా ఉండదు. ఈ ఒక్క విషయాన్ని మనసులో ఉంచుకున్నా భగవద్గీత యుద్ధాన్ని ప్రేరేపించిన ఉపదేశం కాదని, సర్వమానవాళి శ్రేయస్సును దృష్టిలో ఉంచుకుని చెప్పిందేనని అవగతమవుతుంది. ఈ భగవద్గీతలో మానవజాతికి ప్రతినిత్యం ఎదురయ్యే నైతిక, ఆధ్యాత్మికపరమైన ధర్మసందేహాలకు సంబంధించిన సమాధానాలు ఉన్నాయి. వాటినన్నిటినీ వివరంగా తెలుసుకుంటే చక్కటి ధర్మబద్ధమైన జీవితాన్ని గడపడానికి వీలుంటుంది. భగవద్గీతలో భగవత్ తత్వం, భగవత్ ప్రాప్తి మార్గాల వివరణ ఉంది. భగవద్గీతలో జ్ఞాన, కర్మమార్గాల్లో ఏది విశిష్టమైనది అనేదానికి సమాధానంగా రెండింటికీ భేదం లేదని, ఎంతటి జ్ఞాని అయినా కర్మ చేయక తప్పదని, అయితే ఫలాపేక్ష లేకుండా చేసే కర్మకు దోషం ఉండదని చెప్పిన సమన్వయం కనిపిస్తుంది. ఇలా భగవద్గీత మానవాళికి ఒక మార్గదర్శకంగా వెలుగొందుతోంది.
(డాక్టర్ యల్లాప్రగడ మల్లికార్జునరావు
http://www.eenadu.net/archives/archive-18-11-2006/sahithyam/display.asp?url=puranam1089.htm
--------------------------------------------------------------------

శ్రీ భగవద్గీత సూక్ష్మరూపం/The Gita In Miniature

___________________________________________________
అర్జున ఉవాచ
(question by Arjuna -soul's hunger for knowledge)
(కం.)ఏవిధి నిత్యము నినుమది
భావించుచు నున్న తెలియబడుదువు దేవా!
ఏ వస్తు రాశిలో నిను
భావింప, స్మరింప యోగివర! నాకొప్పున్.[శ్లో/17; అ/10.]

(ఆ.వె) నీవిభూతు లెవ్వి? నీ యోగమెట్టిది?
వినదలంతు నే విస్తరముగ;
అమ్రుత తుల్యములు జనార్ధనా! నీవాక్కు
లెంత వినిన మనసు త్రుప్తిపడదు.[శ్లో/18; అ/10.]
________________________________________________
శ్రీభగవానువాచ
(who Iswara is)
(తే.గీ)అవ్యయంబును నమ్రుతమైనట్టి దెద్ది
తానె ధర్మంబు శాశ్వతంబైన దెద్ది
నిశ్చలానంద రూపమై నెగడు నెద్ది
అట్టి బ్రహ్మంబునకు నేనె యాటపట్టు.[శ్లో/27; అ/14.]

(ఆ.వె)వసుధ నన్నిట సంవాసి నేను,
నాదు స్రుష్టియె మరపు జ్ఞానమును,స్మ్రుతియు,
తెలియ బడదగినది వేదములను నేనె,
వేద నిర్మాత వేదార్థ వేత్త నేనె. [శ్లో/15; అ/15.]
___________________________________
(all religions, all endeavours are pathways to God)
(తే.గీ)నన్ను భజియించువారి మానసము దెలిసి
అనుగుణంబగు ఫలముల నందజేతు;
సకల విధముల కౌంతేయ! జగతి జనులు
వర్తిలుచు నున్న వారు నా పథమునందె. [శ్లో/11; అ/4.]
_________________________________
(karma-yoga or the path of work)
(తే.గీ)అన్ని కర్మల నాకు సమర్పణంబు
చేసి, యర్జున!*అధ్యాత్మ చిత్తవ్రుత్తి
కామమును వీది మమతను కడగద్రోసి
చింతలెడ బాసి యుద్దంబుసేయుమయ్య.[శ్లో/30; అ/3.]
(*అధ్యాత్మ చిత్తవ్రుత్తి= కర్తను నేను కాననెడి వివేకముతో)

(తే.గీ)ఏమి చేయుచు నున్నను, నేమితినిన,
ఎట్టి హోమము సల్పిన, నెయ్యదిడిన,
తపమొనర్చిన కౌంతేయ! తప్పకుండ
దాని నాకు సమర్పింప దగును సుమ్ము.[శ్లో/27; అ/9.]

(తే.గీ)అట్లు సన్న్యాస యోగయుక్తాత్ముడవయి
పాప పుణ్యము లనియెడి ఫలములుగల
కర్మ బంధంబు నుండి మోక్షంబు వడసి,
శాశ్వత విముక్తి బడయంగ జాలుదీవు. [శ్లో/28; అ/9.]
_______________________________
(bhakti yoga)
(తే.గీ)ఇతర చింతలు మాని నన్నెవరు మదిని
సస్మరించుచు నుందురో సంతతంబు
అట్టి నిష్ఠాగరిష్ఠుల కవసరమగు
యోగ సంక్షేమములు జూచుచుందు నేను. [శ్లో/22; అ/9.]

(కం.)చిత్తం నాయంది వా
యత్తము గావించి బుద్ధినట్లే నాలో
హత్తించిన నాలో కురు
సత్తమ! నివసింతు వికను, సత్యము సుమ్మీ.[శ్లో/8; అ/12.]
_____________________________________
(jnana yoga)
(తే.గీ)ఎల్ల భూతములందు నన్నెవడు గాంచు,
నెవడు భూతాళి నెల్ల నాయందు గనునొ,
అతని కేను సాక్షాత్కారమగుదు, నిజము;
అటులె నాద్రుష్టి దాటి పోడాతడేని. [శ్లో/30; అ/6.]

(తే.గీ)అఖిల భూతస్థితుండ నైనట్టి నన్ను
ఏకమను భావమున భజియించు యోగి
అఖిల చర్యల వర్తిల్లు నప్పుడైన
వెలయుచుండును, నాయందు వేరుగాక. [శ్లో/31; అ/6.]

(తే.గీ)సకల జీవుల సుఖధు:ఖ సంఘటనలు
తనకె వాటిల్ల నట్లుగ దలచి యెవడు
సకల భూతము లెడలను సమత నెరపు
నట్టి యోగియె శ్రేష్ఠుడౌ నవని పార్థ![శ్లో/32; అ/6.]
_________________________________
(summary of karma, bhakti and jnana yogas)
(తే.గీ)నాకు కర్మల నర్పించి, నన్నె మదిని
పరమ గతియని నమ్మి లంపటుడుగాక
ప్రాణి కోట్లెడ వైర భావంబు లేని
నాదు భక్తుండు పాండవ! నన్ను పొందు. [శ్లో/55; అ/11.]
_____________________________________________________
(Final message of the Gita i.e that absolute surrender to God is the easiest way by which we can escape the sin and sorrow of this world)
(తే.గీ)మనము నాయందు నెలకొల్పి మహిత భక్తి
ననుభజింపు; నమస్క్రుతుల్ నాకొసంగు;
నన్నె పొందుదు వట్లీవు; నమ్ము, ఆన;
ప్రియుడ వౌట సత్యంబు దెల్పితిని నీకు. [శ్లో/65; అ/18.]

(తే.గీ)అన్ని ధర్మంబులను విడనాడి నీవు
నన్నొకని మాత్రమే శరణంబు గొనుము;
అన్ని పాపంబు లందుండి నిన్ను నేను
ముక్తునొనరింతు, దు:ఖంబు బొందవలదు. [శ్లో/66; అ/18.]
____________________________________
(Man has absolute freedom to choose his own destiny)
(తే.గీ)అతి రహస్యములందు రహస్యమైన
జ్ఞానమును బోధసేసితి; దీని నీవు
చాల సాకల్యముగ విమర్శన మొనర్చి
ఆచరించుము నీ కిష్టమైన పగిది. [శ్లో/63; అ/18.]
__________________________________________
అర్జున ఉవాచ
(response of Arjuna to the whole teaching)
(ఆ.వె)నీయను గ్రహమున నిశ్శేషముగ మోహ
మంతరించె నచ్యుతా! మదీయ
సంశయములు తొలగె; జ్ఞానము సమకూరె,
నీ ప్రబోధమట్లు నే చరింతు. [శ్లో/73; అ/18.]
_______________________________________________________________
("శ్రీమద్భగవద్గీతార్థ చంద్రిక (సరళ పద్యానువాదము)" అనువక్త- శ్రీ భట్టారం రాధాక్రుష్ణయ్య,31/60. లలితారామం,11 అడ్డ రోడ్డు, బాలాజి నగర్, నెల్లూరు-524 002)
____________________________________________________________________