Francois’ army in Hyderabad

K.S.S. SESHAN

His performance, talent, character and above all, his loyalty to the Nizam of Hyderabad earned for Francois Raymond several titles.

During the last quarter of the 18th century, an enterprising French adventurer came to India as a merchant, but became a soldier. He was Michael Joachim Marie Raymond. Raymond was born in Gascony in France on March 21, 1755. In 1775, he came to Pondicherry as a merchant. From here he went to Mysore where he joined the army in the service of Hyder Ali.

After the death of Hyder Ali, Raymond moved to Hyderabad and joined the army of Nizam Ali Khan. He improved the condition of the army and his regiment came to be called the “Corps of Francois”.

The Nizam granted him Kadapa as a jagir for maintaining the army. He was also granted a personal jagir yielding Rs. 700,000. Raymond was then appointed Controller of Ordnance or Amir-I-Jinsi.

To provide sufficient arms of good quality, Raymond established a gun foundry. Situated in the heart of the city of Hyderabad, it is now a protected monument.

Successful campaigns

In 1970, he fought against Tipu Sultan of Mysore. Four years later, when the Marathas demanded Chowth from the Nizam, Raymond fought against them. The Marathas were led by a French general, Perron.

When Mir Ali Jah, the Nizam revolted against the father and occupied the fort of Bidar in 1795, Raymond successfully led the campaign, captured Bidar and brought the recalcitrant prince back, a prisoner.

For this, the Nizam rewarded Raymond with Medak district as jagir. Raymond died in 1798. Raymond’s performance, talent and character and above all, his loyalty to the Nizam earned him several titles. Adhar-I-Jung (Dragon of Wa rs) Ajdhar-ud-Daulah (Dragon among Nobles), Mutwar-ul-Mulk (Bravest in the State) were some of the titles bestowed on him.

In gratitude to his services, the Nizam built a tomb for Raymond and on the face of the tall obelisk, is studded a marble tablet on which the initials “J.R.” are engraved. The Nizam also ordered for the conduct of an annual “urs” at the tomb in which both Hindus and Muslims participated. The locality where his tomb is in Hyderabad bears his name Mossaram Bagh.

(The Hindu:01:06:2007)

_______________________________________

HOW TO RECRUIT THE RIGHT PERSON FOR THE JOB?

Put about 100 bricks in some
particular order in a closed
room with an
open window.

Then send 2 or 3 candidates in
the room and close the door.

Leave them alone and come back
after half an hour and then analyze
the situation of each batch.

If they are counting the
bricks,
put them in the Accounts
Department.

If they are recounting them,
put them in Auditing.

If they have messed up the
whole place with the bricks,
put them in Engineering.

If they are arranging the
bricks in some strange order.
put them in Planning.

If they are throwing the
bricks at each other,
put them in Operations.

If they are sleeping.
put them in Security.

If they have broken the bricks
into pieces,
put them in Information Technology.

If they are sitting idle,
put them in Human Resources.

If they say they have tried
different combinations, yet
not a brick has
been moved. Put them in Sales.

If they have already left for
the day.
Put them in Marketing.


If they are staring out of the
window.
put them on Strategic Planning.


And then last but not the least.

If they are talking to each
other and not a single brick
has been
moved.


Congratulate them and put them
in Top Management.

(A forward mail)

- - - - - - - -

తెలుగెంతో ప్రాచీనం.. ముమ్మాటికీ ఇది నిజం

న్యూస్‌టుడే, చెన్నై (Eenaadu,04:06:2007)

తేనెలొలికే తెలుగు ప్రాచీనతకు ఎన్నో ఆధారాలున్నాయి. కానీ వాటన్నిటినీ విస్మరించి తమిళాన్ని అత్యంత ప్రాచీన భాషగా పేర్కొనడం ప్రభుత్వ వైఫల్యమే అంటున్నారు భాషావేత్తలు. అఖిల భారత తెలుగు మహాసభల్లో మూడో రోజు జరిగిన కార్యక్రమాల్లో భాగంగా తెలుగు చరిత్ర గురించి ఎన్నో కొత్త విషయాలను వెల్లడించారు. వీటిపై మరింత పరిశోధన జరిగితే తెలుగెంత ప్రాచీనమో ప్రపంచానికి తెలుస్తుందన్నారు. ఆ అభిప్రాయాలు వారి మాటల్లోనే..

ద్రవిడమంటే తమిళం కాదు
దేశవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగు వారిని ఏకం చేయడానికి ఇలాంటి సభలు ఎంతో ఉపయోగపడతాయి. అయితే ఇక్కడకు వచ్చిన వారందరిలో భావసారూప్యత ఉన్నవారు భాషాభివృద్ధి కోసం కృషిచేసేలా కార్యాచరణ రూపొందించాలి. ప్రస్తుతం భాషా విషయాలన్నీ రాజకీయం చేస్తున్నారు. తెలుగు ప్రాచీనత కూడా రాజకీయాంశమై పోయింది. అసలు తెలుగుకు కావాల్సింది ప్రాచీన భాష హోదా కాదు, శ్రేష్ఠ భాషగా తెలుగును గుర్తించాలి. అందుకు నాయకుల్లో చిత్తశుద్ధి కావాలి. తమిళ నాయకులు ఏ పార్టీకి చెందిన వారైనా భాష కోసం తపిస్తారు. మన దగ్గర అలా లేదు. తెలుగు ప్రాచీన భాష కాదని ఇక్కడి వారు చూపిస్తున్న ఆధారాలు నిరాధారం. చరిత్ర పరిశీలిస్తే తమిళానికి, తెలుగుకు సోదర సంబంధమే ఉంది. అందులోనూ తెలుగే ముందు పుట్టినట్లు ఆధారాలున్నాయి. తమిళుల సంగం వాజ్ఞయంలో కూడా తెలుగు గురించిన ప్రస్తావన ఉంది అంటే తెలుగు అంత కన్నా ముందుండాలి కదా? మనం మౌఖిక సాహిత్యానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వలేదు. తమిళుల తొలి వ్యాకరణ గ్రంథంగా చెప్పుకొనే తొల్యాప్పియంలో కూడా తెలుగు గురించిన ప్రస్తావన ఉంది. ప్రాచీన నాగరికతలన్నీ నదీతీరాల్లోనే వెలిశాయన్నది చరిత్ర చెప్పిన సత్యం. తెలుగునాట ఎన్నో జీవనదులున్నాయి. కానీ తమిళనాడులో జీవనదులే లేవు. దీని బట్టి తెలుగు ప్రాచీనతను అర్థం చేసుకోవచ్చు. అంతే కాదు.. కాశీపాండ్యన్ రాసిన 'హిడెన్ హెరిటేజ్' అన్న గ్రంథంలో కూడా తమిళ బ్రాహ్మీకి తెలుగు బ్రాహ్మీయే మూలం అని, తెలుగు బ్రాహ్మీ లిపినుంచే బ్రాహ్మీలిపి పుట్టుకొచ్చింది. వస్తుఆధారాలు కూడా తెలుగు సంస్కృతే ప్రాచీనమని నిరూపిస్తున్నాయి. అశోకుని శాసనాల్లో కూడా తెలుగు పదాలు వాడాడు. జైనులు ముందుగా ఆంధ్రలో రాజ్యస్థాపన చేశారు. వర్ధమాన మహావీరుని పేర ఉన్న వడ్డమాననే గ్రామమే దీనికి ఉదాహరణ. ఇక్కడ ఉన్న గుహాలయాలు కూడా దీనినే సమర్థిస్తున్నాయి. పంప భారతంలో కూడా 'కొలత' అన్న పదాన్ని వాడాడు. ఆ పేరుమీదే కొలత్తూరు అన్న ఊరు కూడా ఉంది.
- ఆర్వీఎస్ సుందరం, మైసూరు విశ్వవిద్యాలయ ఆచార్యులు

తెలుగు ప్రాచీనం కాదు ప్రధమం
తెలుగు ప్రాచీన భాష కాదు ప్రధమ భాష. అన్ని సంస్కృతులకూ మూలం తెలుగే. అందుకు ఆధారాలున్నా ప్రభుత్వం తగిన ప్రోత్సాహం కల్పిస్తే ప్రాచీనత సాధించడం పెద్ద విషయం కాదు. ఆంధ్రులు వర్తకం కోసం ఇతర ప్రాంతాలకు వెళ్లిన తర్వాత అక్కడ వదలిన ఆధారాలు చాలా ఉన్నాయి. క్రీ.పూ. 1794లోనే ఆంధ్రులు వ్యాపారం కోసం ఇతర దేశాలకు వెళ్లినట్లు ఆధారాలున్నాయి. సుమేరియన్ నాగరికత మూలాలు మన తెలుగులో ఉన్నట్లు అక్కడ దొరికిన మట్టిపలకపై ఉన్న అక్షరాలు చెపుతున్నాయి. అందులో కునైఫారం లిపిలో తెల్‌మన్, తెలికా అన్న పదాలున్నాయి ఇవి తెలుగు రూపాంతరాలే. తెలుగు పేరు మీదే హిబ్రూ భాషలో తేలివాహాన నది ఉండేది. పెనునాగు అన్న పదానికి మహాసర్పం అన్న అర్థం ఉంది. ఇదే మన దగ్గరున్న పినాకిని. బహ్రైన్‌లో 10 ప్రాచీన తెగల్లో 21 మంది ఇంటి పేర్లు తెలుగు వాళ్లవే. హిబ్రూ, సుమేరియన్ల లిపి ఆంధ్రుల లిపిని పోలి ఉంటుంది. అక్కడ వినియోగిస్తున్న చాలా పదాలను బట్టి సుమేరియన్లు, ఈజిప్షియన్లు ఇక్కడివారే అని తెలుస్తోంది. అంతెందుకు బైబిల్‌లో అబ్బ, ఇప్పత్త, తల్లితాకుము, నారద, శరభయ్య, అమ్మ, తూకం వంటి తెలుగు పదాలెన్నో కనిపిస్తాయి. దీని బట్టి అప్పట్లోనే తెలుగు విరాజిల్లినట్లు తెలుస్తోంది. ఇన్ని ఆధారాల బట్టి తెలుగు ప్రాచీన భాష కాదు ప్రధమ భాష అని చెప్పవచ్చు.





















సంయుక్త కూనయ్య: తెలుగుభాషా పరిశోధకురాలు
____________________________________________
Pl. also see:
http://www.hindu.com/2007/06/04/stories/2007060409670100.htm
_____________________________________________________

పెద్దలూ బహుపరాక్!

అబ్బాయో అమ్మాయో పుట్టారన్న సంతోషం వారు పుట్టినప్పుడు కాక ఆ పిల్లలు పెరిగి పెద్దవారై, ప్రయోజకులై మంచిపేరు తెచ్చుకున్నప్పుడే తల్లిదండ్రులకు కలుగుతుందని అనుభవజ్ఞులు చెబుతారు. తమకు సంతానభాగ్యం కలగగానే వారిని జాగ్రత్తగా క్రమశిక్షణతో పెంచి ఎలా వృద్ధిలోకి తీసుకురావాలా అనే తల్లిదండ్రులు నిరంతరం ఆలోచిస్తుంటారు. అందుకోసం ఎన్నో ప్రణాళికలు ఊహల్లో సిద్ధం చేసుకుంటూ ఉంటారు. పిల్లల పెంపకం అంత తేలికైన పనేమీ కాదు. తామొకటి తలిస్తే పిల్లలు మరొకలా తలవటం, తామొకటి చేయమంటే పిల్లలు మరొకటి చేసి తల్లిదండ్రులకు తలనొప్పులు కలిగించటం మామూలే. నయానో, భయానో పిల్లలను మంచిమార్గంలో నడిపించాలని తల్లిదండ్రులు నిత్యం తాపత్రయపడుతూనే ఉంటారు. పిల్లలకు తల్లిదండ్రులకు మధ్య ఇటువంటి మూగ పోరాటాలు అనాదిగా జరుగుతూనే ఉన్నాయి. కృష్ణుడంతటివాడు తన చిలిపి పనులతో, అల్లరితో యశోదను విసిగించినవాడే. ''కలికి నీవు రావె చక్కని కంబుకంఠి రావె, మలయజ గంధి రావే నీవో మదన జనని రావె, ముద్దుగుమ్మ రావే నీవో మోహనాంగిరావే'' అని ఒకర్ని ఒకరు పిల్చుకొంటూ... గోపకాంతలు అంతా కలిసి యశోద దగ్గరకు వచ్చి ''వినవమ్మ యశోదమ్మ నీ వర తనయుడు చేసేటి దుడుకు పనులు, పట్టి విచారించబోతె భారత బాగోతమాయెను ఎట్లనే ఇక ఎట్లనే, యశోదమ్మ ఎట్లనే'' అంటూ ఫిర్యాదు చేస్తారు. కృష్ణుని అల్లరి కట్టించాలని యశోద రకరకాలుగా ప్రయత్నిస్తుంది. రోటికి కట్టివేస్తే ఆ రోలును ఈడ్చుకుపోయి మద్దిచెట్లను కూలుస్తాడు. బండికి కట్టివేస్తే ఆ బండి గుట్టు బయటపెట్టి శకటాసురుణ్ని సంహరిస్తాడు. మన్నుతిన్నావా అని అడిగితే తన నోట్లోనే విశ్వరూప సందర్శనం చేయిస్తాడు. చిన్నికృష్ణుని అల్లరి పనులన్నీ భాగవతంలోని మధుర సుధారస ధారలే. అందుకే అన్నారు దాశరథి- ''అసలు బతుక్కి ఆనందపు పొలిమేర పసితనం కాక మరేముంది చెప్పండి'' అని.
చదువు దగ్గరకొచ్చేసరికి కొంతమంది పిల్లలు మొరాయిస్తుంటారు. సామ దాన భేద దండోపాయాలుపయోగించి పిల్లలకు నాలుగు ముక్కలు నేర్పాలని ఉపాధ్యాయులు, నేర్పించాలని తల్లిదండ్రులూ ఆరాటపడుతూనే ఉంటారు. ''చక్కనైన బుద్ధి, చదువు రావలెనన్న నెప్పుడైన గొట్టి చెప్పవలయు'' అన్నది పాతకాలం సిద్ధాంతం. ''చక్కనైన బుద్ధి చదువు వచ్చు గాన, నెప్పుడైన గొట్టి చెప్పనేల'' అనేది ఇప్పటివారి అభిప్రాయం. ప్రహ్లాదుడు తాను కోరినవిధంగా చదువుకోవటం లేదని ఆగ్రహించిన హిరణ్యకశిపునితో- ''ఈ పాపని జదివింతుము నీ పాదములాన యింక నిపుణతతోడం గోపింతుము, దండింతుము కోపింపకుమయ్య దనుజకుంజర వింటే'' అంటారు చండామార్కులవారు. ఎంత కోపించినా దండించినా తనకు నచ్చిన చదువేకాని గురువులు చెప్పిన చదువు ఒంటపట్టించుకోకపోవటమే ప్రహ్లాదోపాఖ్యానంలోని విశేషం. పూర్వం ఒంటిమీద దెబ్బలు పడితేకాని చదువు బుర్రలోకెక్కదని గురువులు భావించేవారు. చిలకమర్తివారు సృష్టించిన గణపతి స్వయంగా బడి పెట్టదలచి ముందుగా, ''కాలవయొడ్డునకు బోయి మంచి యీత బెత్తములు రెండు, మూడు విరిచి యాకులూడదీసి నున్నగా జేసి యొకటి చేతబుచ్చుకొని బడికి వచ్చి'' కూర్చున్నాడట! బెత్తం దాస్తే పిల్లలు పాడైపోతారనేది అతని నమ్మకం. ఈ రోజుల్లో అటువంటి నమ్మకాలకు కాలం చెల్లిపోయింది.

'మొక్కయి వంగనిదే మానై వంగుతుందా' అని సామెత. పిల్లలకు క్రమశిక్షణ నేర్పేటప్పుడు తల్లిదండ్రులు తరచూ ఈ సామెత ప్రయోగిస్తుంటారు. పిల్లలు చిన్నగా ఉన్నప్పుడే మంచి అలవాట్లు నేర్పాలనే తాపత్రయంతో ఒక్కొక్కసారి తిడతారు, కొడతారు. చదువు దగ్గరకొచ్చేసరికి 'దండం దశగుణం భవేత్' అనే నమ్మకం చాలామంది ఉపాధ్యాయులకు ఉంటుంది. పిల్లలను కొట్టనిదే చదువురాదని, దండిస్తేతప్ప పిల్లలు దోవలోకి రారని కొంతమంది భావిస్తుంటారు. ఆ నమ్మకంతోటే బెత్తానికి పనిచెబుతుంటారు. ఇటువంటివారి ఆటలికముందు సాగేట్లు లేవు. పిల్లలను హింసించటాన్ని నిషేధిస్తూ కేంద్రప్రభుత్వం ఓ బిల్లు తేవాలని సంకల్పించింది. ముసాయిదా బిల్లును మహిళా శిశుసంక్షేమశాఖ రూపొందించింది. ఆ బిల్లు చట్టరూపం దాలిస్తే పిల్లలను దండించే తల్లిదండ్రులకు శిక్షలు తప్పవు. మనవాళ్ళేకదా అని అబ్బాయినో అమ్మాయినో ఓ చెంపదెబ్బ కొడితే బిల్లు ప్రకారం కనీసం మూడేళ్ళ జైలుశిక్ష విధించవచ్చు. గరిష్ఠ శిక్ష ఏడేళ్ళ దాకా ఉంటుంది. పిల్లల్ని శారీరకంగాను; కోప్పడటం, తిట్టటం వంటి చర్యలతో మానసికంగాను హింసించటాన్ని నిరోధించటానికి బిల్లులో పలు శిక్షలు ప్రతిపాదించారు. లైంగికపరమైన వేధింపులతో సహా బాలలపై జరిగే హింసల గురించి స్పష్టమైన వివరాలను ముసాయిదా బిల్లులో పొందుపరిచారు. చెంపమీద కొట్టడం, కాలితో తన్నడం, బెత్తంతో కొట్టడం వంటివన్నీ భౌతిక హింసకిందికి వస్తాయి. అనవసరంగా కోప్పడటం, తిట్టడం, మందలించడం వంటివన్నీ మానసిక హింసకిందికి వస్తాయి. పిల్లలను నగ్నంగా ఫొటోలు తీయడం, పిల్లలచేత పెద్దవారు తమ శరీర భాగాలను తడిమించుకోవటం వంటివన్నీ లైంగిక పరమైన హింస కిందికి వస్తాయి. అలాగే బాలికల పట్ల విచక్షణ కనబరచడం, వారికి సరైన ఆహారం పెట్టకపోవటం వంటివీ హింసగానే పరిగణిస్తారు. ముసాయిదా బిల్లును పరిశీలన కోసం న్యాయశాఖకు పంపారు. ఈ బిల్లు చట్టమైతే పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయులూ పిల్లల్ని కొట్టేముందు ఆలోచించాల్సిందే. ఉల్లంఘిస్తే మూడేళ్ళ జైలుశిక్షతో పాటు జరిమానా కూడా విధించవచ్చు. ఇటువంటి చట్టాలు అమెరికావంటి దేశాల్లో ఇప్పటికే అమల్లో ఉన్నాయి. మనదేశంలో మాత్రం ఇప్పుడే ఇటువంటి ప్రయత్నాలు మొదలయ్యాయి.
(Eenadu:22:04:07)
_____________________________________________

I've realized that........

(an e-mail forward)
______________________________________________________

BETS WITH IRS.

The IRS decides to audit Ralph, and summons him to the IRS office.
The IRS auditor is not surprised when Ralph shows up with his attorney.

The auditor says, "Well, sir, you have an extravagant lifestyle and no full-time employment, which you explain by saying that you win money gambling. I'm not sure the IRS finds that believable."

"I'm a great gambler, and I can prove it," says Ralph. "How about a demonstration?"

The auditor thinks for a moment and said, "Okay. Go ahead."

Ralph says, "I'll bet you a thousand dollars that I can bite my own eye."

The auditor thinks a moment and says, "No way! It's a bet." Ralph removes his glass eye and bites it. The auditor's jaw drops.

Ralph says, "Now, I'll bet you two thousand dollars that I can bite my other eye."

Now the auditor can tell Ralph isn't blind, so he takes the bet. Ralph removes his dentures and bites his good eye. The stunned auditor now realizes he has wagered and lost three grand, with Ralph's attorney as a witness. He starts to get nervous.

"Want to go double or nothing?" Ralph asks "I'll bet you six thousand dollars that I can stand on one side of your desk, and pee into that wastebasket on the other side, and never get a drop anywhere in between." The auditor, twice burned, is cautious now, but he looks carefully and decides there's no way this guy can manage that stunt, so he agrees again.

Ralph stands beside the desk and unzips his pants, but although he strains mightily, he can't make the stream reach the wastebasket on the other side, so he pretty much urinates all over the auditor's desk. The auditor leaps with joy, realizing that he has just turned a major loss into a huge win.

But Ralph's attorney moans and puts his head in his hands.

"Are you okay?" the auditor asks.

"Not really," says the attorney. "This morning, when Ralph told me he'd been summoned for an audit, he bet me twenty thousand dollars that he could come in here and piss all over your desk and that you'd be happy about it."

(an e-mail forward)
________________________________________________

మూడు పదుల్లో మూడు ముళ్లు

పుట్టంగ పురుడు పెరగంగ పెళ్ళి- అని సామెత. ఒకప్పుడు ఉయ్యాల తొట్లోని పసివారికి సైతం పెళ్ళిళ్ళు నిశ్చయ పరచుకునేవారు. ముక్కుపచ్చలారని పిల్లలకు పెళ్ళి చేయటం మనదేశంలోనేకాక ఈజిప్టు వంటి ఇతర దేశాల్లోనూ ఉండేది. అష్టవర్షా భవేత్కన్యా అన్న నమ్మకంతో ఆడపిల్లలకు ఎనిమిది సంవత్సరాలు నిండకుండానే పెళ్ళి చేయాలని గతంలో మనవాళ్లు తొందరపడిపోయేవారు. అలా చేస్తేనే కన్యాదాన ఫలం దక్కుతుందని అప్పటివారి నమ్మకం. బాల్య వివాహాలను నిరోధించాలని కొన్ని చట్టాలను చేసినా వాటిని ఉల్లంఘించటమే ఎక్కువగా జరిగేది. రజస్వలానంతర వివాహాలు మహా దోషంగా పరిగణించేవారు. ఈ బాధలు భరించలేక ముక్కుపచ్చలారని పిల్లలను ముసలివారికి కట్టబెట్టేసేవారు. ముసలివరుడు చనిపోతే అన్నెంపున్నెం ఎరగని ఆ అమ్మాయికి వైధవ్యం అంటగట్టి వేధించేవారు. కన్యాశుల్కం నాటకంలోని బుచ్చమ్మ వంటివారు అటువంటి బాల వితంతువులే. ''పూటకూళ్ళమ్మ ముచ్చటగా తప్పటడుగులు వేసేరోజుల్లో ఒక కునుష్టి ముసలాడికి కట్టనిశ్చయించారు. పుస్తె కట్టబోతుంటేనో, కట్టిన వుత్తర క్షణంలోనో ఆ ముసలాడు పెళ్లిపీటలమీదే గుటుక్కుమన్నాడు-'' అని పూటకూళ్ళమ్మ వృత్తాంతం చెబుతాడు గిరీశం.
''అస్సె చూస్సివషే, విస్సావఝలవారి బుర్రినష యీ విస్సాయికిస్సారుషే విస్సడెంతటివాడే, యేళ్ళు పదిషే-'' అని పూర్వం ఆంధ్రదేశంలోని శ్రోత్రియ స్త్రీలు ముచ్చట్లాడుకొనేవారని దాసు శ్రీరాములు రాశారు. ఎనిమిది సంవత్సరాలు నిండకుండానే ఆడపిల్లలకు, పది సంవత్సరాలు నిండకుండా మగపిల్లలకు పెళ్ళిళ్ళు చేసే ఆచారాన్ని మాన్పించటానికి వీరేశలింగం పంతులు వంటి సంఘ సంస్కర్తలు ఎంతగానో కృషి చేశారు. ఆ ప్రయత్నాల్లో ఎన్నో కష్టనష్టాలనూ ఎదుర్కొన్నారు. పసితనంలో జరిగిన వివాహం కారణంగా పెద్దయ్యాక భార్యాభర్తలు ఒకరినొకరు గుర్తించలేకపోవటమూ అప్పట్లో కొన్ని సందర్భాల్లో జరిగేది. పానుగంటివారి 'కంఠాభరణం' నాటకంలోని సుబ్బలక్ష్మి ఉదంతం అటువంటిదే. ''సుబ్బలక్ష్మికి పదవ ఏట వివాహమైనది. వెంటనే దీని భర్త చదువుకొనుటకై నవద్వీపమునకు బోయినాడు. కొన్ని సంవత్సరములుత్తరములు వ్రాసినాడు. తరవాత క్షేమసమాచారములేదు-'' అని సుబ్బలక్ష్మి బావగారు పరమ ఛాందస చక్రవర్తి సోమావధానులు చెబుతాడు. ఆ తరవాత తిరిగొచ్చినా సుబ్బలక్ష్మి తన భర్తనే గుర్తించలేదు. అలా గుర్తించలేకపోవటంవల్లే కంఠాభరణం నాటకం ఎన్నో వింత మలుపులు తిరుగుతుంది. ఇప్పుడా ఇబ్బందులు లేవు. బాల్య వివాహాలు గతించిన ముచ్చటలైపోయాయి.

తొందరెందుకు పెళ్ళికి ముప్ఫైఏళ్ళు రానీ ముందర- అంటున్నారు ఇప్పటి భారతీయ యువత. స్థిరపడకుండా పెళ్ళిచేసుకొని సంసారభారం నెత్తిమీద వేసుకొని బాధలు పడేకంటే ముందుగా ఏ వృత్తిలోనో ఉద్యోగంలోనో కుదురుకున్నాకే పెళ్ళి ప్రసక్తి తలపెట్టటం మంచిదన్నది అధునాతన యువతీ యువకుల అభిప్రాయం. ఏసీనీల్సన్ తాజాగా నిర్వహించిన ఓ సర్వేలో ఈ విషయం వెల్లడైంది. తొందరపడి సంసార లంపటంలో చిక్కుకునేకంటే నిదానంగా మూడుముళ్ళు వేయటం మంచిదని 79 శాతం భారతీయ యువత విశ్వసిస్తోంది. ఆధునిక భారతీయ మహిళలు కూడా ఆర్థిక స్వాతంత్య్రానికి, ఆర్థిక భద్రతకు ఎక్కువ విలువను ఇస్తూ మనువుకన్నా వృత్తి ఉద్యోగాలకే ప్రథమ ప్రాధాన్యం అంటున్నారు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా 61 శాతం యువత వివాహమే తమకు ముఖ్యమని పేర్కొనగా భారతీయ యువతీ యువకుల్లో 47 శాతం పెళ్ళే తమ జీవిత లక్ష్యం కాదని పేర్కొనటం గమనించదగ్గ విషయం. మిగతా దేశాలవారికంటె భారతీయులే వివాహానికి విశేష ప్రాధాన్యం ఇస్తూ అదొక పవిత్ర బంధంగా భావిస్తారు. ఈనాటికీ ఆ అభిప్రాయం చెక్కుచెదరనప్పటికీ జీవితంలో స్థిరత్వం ఏర్పడ్డాకే మూడుముళ్ళ మాట తలపెట్టటం మంచిదని భావిస్తున్నారు. ఇదొక నూతన పరిణామం. వివాహమనేది జీవితంలో ఒకేసారి జరిగే శుభకార్యం. తమ జీవిత భాగస్వామితో జీవితాంతం కలిసుండాలనే అధిక సంఖ్యాకులైన భారతీయులు కోరుకుంటున్నారు. వివాహబంధం పవిత్రబంధం అన్న తరతరాల భారతీయుల అభిప్రాయం నేటికీ చెక్కుచెదరలేదు. ప్రపంచవ్యాప్తంగా 70 శాతం యువత వివాహం అవసరమని పేర్కొనగా భారతీయుల్లో 87 శాతం అటువంటి అభిప్రాయాన్ని వెలిబుచ్చారు. దీన్నిబట్టి వివాహంపట్ల భారతీయులకున్న నమ్మకం సడలలేదనే భావించవచ్చు. మహిళలు ఉద్యోగాలు చేసే విషయంలో ఒకప్పటికి, ఇప్పటికి భారతీయుల దృక్పథంలో మార్పు కనిపిస్తోంది. పిల్లల తల్లులు సైతం ఉద్యోగాలు చేయవచ్చని సర్వేలో పాల్గొన్న 73 శాతం భారతీయులు అభిప్రాయపడ్డారు. చిన్నవయస్సులోనే కుటుంబ బాధ్యతలు చేపట్టడానికి ఎక్కువమంది భారతీయ యువతీ యువకులు ఇష్టపడటంలేదని ఏసీ నీల్సన్ సర్వేలో వెల్లడైంది. 30 ఏళ్ళ వయసులో మానసిక పరిపక్వతతోపాటు వృత్తి జీవితంలో నిలకడ ఏర్పడుతుందనీ అదే పెళ్ళికి సరైన తరుణమన్నది ఎక్కువమంది అభిమతం. ఆ మాటా నిజమే కదా!
(Eenadu:15-04-2007)
_________________________________________

The latest in the world of books, movies and music

Susan Muthalaly

Publishers do brisk business, A.R. Rahman's `Sivaji' tops the charts
________________________________________

CHENNAI: Chennaiites can't resist relationship advice, going by the number of copies of Leil Lowndes `How to Talk to Anyone; 92 Little Tricks for Big Success in Relationships', sold in the last month.

Leading bookstores in Chennai quote Michael Crichton's racy new thriller, `Next', as top of the fiction charts. It is a rather cerebral plot involving the USA's attitude towards gene patents from the author of Jurassic Park.

Another popular title is Paulo Coelho's `The Witch of Portobello' about an intriguing girl Athena with the power of prophecy.

Sale of Jhumpa Lahiri's `The Namesake' was given a boost after the film of the same name by Mira Nair hit the screens. The publishers have introduced a new book incorporating the film format.

However, `Circle of Light' by Kiranjit Ahluwalia had no such luck, perhaps a reflection of Jag Mundhra's `Provoked' starring Aishwarya Rai.

William Dalrymple's `The Last Mughal' is now available in paperback, and this has increased the sales. Cormac McCarthy's `The Road' (recommended by the highly influential Oprah's Book Club) too is now available at Rs.195 from the hardback Rs.546.

Pre-bookings for Harry Potter have dipped after the initial excitement. At Landmark, Spencer Plaza, they have received 230 orders, and expect another rush closer to July.

In music, no surprises. A.R. Rahman's music for the film `Sivaji' has the highest sales.

CDs in demand

Interestingly, there is more demand for CDs than cassettes even though cassettes come at a fraction of the price of the CDs.

Harris Jeyaraj's music in `Unnale Unnale' too is doing brisk business. In Hindi, Adnan Sami's new album `Kisi Din' tops the charts.

As for films, Tamil classics `Baasha' and `Gauravam' continue to do good sales thanks to Moser Baer's irresistibly priced home videos.

In English, `Happy Feet' is doing happy business at the billing counter.

(The Hindu: 28:05:2007)
__________________________________________

Just joking

Money Talks!

During the wedding rehearsal, the groom approached the pastor with an unusual offer: ”Look, I’ll give you $100 if you’ll change the wedding vows. When you get to the part where I’m supposed to promise to ‘love, honour and obey’ and ‘be faithful to her forever,’ I’d appreciate it if you’d just leave that out.”

On the day of the wedding, when it came time for the groom’s vows, the pastor looked the young man in the eye and said: “Will you promise to prostrate yourself before her, obey her every command and wish, serve her breakfast in bed every morning of your life, and swear eternally before God and your lovely wife that you will not ever even look at another woman, as long as you both shall live?” The groom gulped and looked around, and said in a tiny voice, “Yes,” then leaned toward the pastor and hissed: “I thought we had a deal.”

The pastor put a $100 bill into the groom’s hand and whispered: “She made me a better offer.”

-----------------------------------------------------------------------------------------

So Much Fun

A suspicious husband hired a private eye to check on the movements of his wife. In addition to a written report, the husband wanted a video of his wife’s activities.

A week later, the detective returned with a film. They sat down together and proceeded to watch it. Although the quality was less than professional, the man saw his wife meeting another man! He saw the two of them strolling arm in arm and laughing in the park. He saw them enjoying themselves at an outdoor cafe. He saw them dancing in a dimly lit nightclub. He saw them take part in a dozen activities with utter glee.

”I just can’t believe this,” said the distraught husband.

”What’s not to believe?” the detective said. “It’s right up there on the screen!”

”I simply can’t believe my wife could be so much fun!” the husband replied.

(Source: Internet)

(The Hindu: Metro Plus Chennai: 02:06:2007)

_________________________________________

Women's Favorite Email of the Year.

A man was sick and tired of going to work every day while his wife

stayed home. He wanted her to see what he went through so he prayed:
"Dear Lord: I go to work every day and put in 8 hours while my wife merely stays at home.I want her to know what I go through, so please
allow her body to switch with mine for a day. Amen.

God, in his infinite wisdom, granted the man's wish. The next morning, sure enough, the man awoke as a woman.He arose, cooked breakfast for his mate, awakened the kids,Set out their school clothes, fed them breakfast, packed their lunches,Drove them to school, came home and picked up
the dry cleaning, took it to the cleaners And stopped at the bank to make a deposit, went grocery shopping,Then drove home to put away the groceries,

Paid the bills and balanced the checkbook.He cleaned the cat's litter box and bathed the dog.Then it was already 1 P.M. and he hurried to make the beds, do the laundry, vacuum, dust, and sweep and mop the kitchen floor.
Ran to the school to pick up the kids and got into an argument with
them on the way home. Set out milk and cookies and got the kids organized to do their homework, Then set up the ironing board and watched TV while he did the ironing.

At 4:30 he began peeling potatoes and washing vegetables for salad,
breaded the pork chops and snapped fresh beans for supper.After supper, he cleaned the kitchen, ran the dishwasher, folded laundry, bathed the kids, and put them to bed. At 9 P.M. he was exhausted and, though his daily chores weren't finished, he went to bed where he was expected to make love, which he managed to get through without complaint.

The next morning, he awoke and immediately knelt by the bed and said,
Lord,I don't know what I was thinking. I was so wrong to envy my wife's being able to stay home all day. Please, oh please, let us trade back."

The Lord, in his infinite wisdom, replied, "My son, I feel you have learned
your lesson and I will be happy to change things back to the way they were.You'll just have to wait nine months, though. You got pregnant last night."

Voted Women's Favorite Email of the Year.
(an e-mail forward)

__________________________________________________

Interesting!!

A guy was seated next to a little girl on the airplane when the stranger turned to her and said, "Let's talk. I've heard that Flights go quicker if you strike up a conversation with your fellow passenger."

The little girl, who had just opened her book, closed it slowly and said to the guy, "What would you like to talk about?"

Hmmmm... "How about nuclear power?" said the guy.

"OK". she said. "That could be an interesting topic. But let me ask you a question first.

A Horse, a Cow, and a Deer all eat grass, the same stuff. Yet a deer excretes little pellets, while a cow turns out a flatpatty, and a horse produces clumps of dried grass. Why do you suppose that is?"

The guy thinks about it and says, "Hmmm, I have no idea."

The girl replied... "Do you feel qualified to discuss nuclear power when you don't know SHIT?"
_______________________________________________________

This story is really very encouraging…

A 10-year-old boy decided to study Judo despite the fact that he had lost his left arm in a devastating car accident. The boy began his lessons with an old Japanese judo master. The boy was doing well, so he couldn't understand why, after three months of training the master had taught him only one move.

"Sensei," the boy finally said, "Shouldn't I be learning more moves?" "This is the only move you know, but this is the only move you'll ever need to know," the sensei replied. Not quite understanding, but believing in his teacher, the boy kept training.

Several months later, the sensei took the boy to his first tournament. Surprising himself, the boy easily won his first two matches. The third match proved to be more difficult, but after some time, his opponent became impatient and charged; the boy deftly used his one move to win the match. Still amazed by his success, the boy was now in the finals. This time, his opponent was bigger, stronger, and more experienced. For a while, the boy appeared to be overmatched. Concerned that the boy might get hurt, the referee called a time-out. He was about to stop the match when the sensei intervened.
"No," the sensei insisted, "Let him continue." Soon after the match resumed, his opponent made a critical mistake: he dropped his guard. Instantly, the boy used his move to pin him. The boy had won the match and the tournament.

He was the champion. On the way home, the boy and sensei reviewed every move in each and every match. Then the boy summoned the courage to ask what was really on his mind. "Sensei, how did I win the tournament with only one move?" "You won for two reasons," the sensei answered. "First, you've almost mastered one of the most difficult throws in all of judo. And second, the only known defense for that move is for your opponent to grab your left arm." The boy's biggest weakness had become his greatest strength.

All of us do have weaknesses... Some physical and many psychological and emotional weaknesses…. It is entirely in our hands to turn them into strengths…
____________________________________________________________

తెనుగు, తెలుగు లేక తెలుంగు

______________________________________________________________
1)"తెలుగునకు........'తేనె అగు ' 'త్రికళింగ ' 'తెల్ల అగు ' 'తెన్ '(దక్షిణము) మున్నగు నర్థవివరణము లున్నవి."
-(పుట6) ఆంధ్ర వాఙ్మయ చరిత్ర సంగ్రహము, గ్రంథకర్త: కే.వేంకటనారాయణరావు ('కవిత్వవేది '), బీ.ఏ., యల్.టి., చెన్నపురి: వావిళ్ళ రామస్వామిశాస్త్రులు అండ్ సన్స్ వారిచే ప్రకటితము.1967.


2)"...'తెలుగు లేక తెలుంగు ' శబ్దం 'త్రికలింగ ' లేక 'త్రిలింగ ' శబ్దములనుండి వచ్చిందని కొందరి ఊహ. త్రిలింగములనగా శ్రీశైలం, సింహాచలం, కాలేశ్వరం (వేములవాడ) ఈ మూడు క్షేత్రముల మధ్యనున్న ప్రదేశములో నివసించేవారు 'త్రిలింగులు ' లేక 'తెలుంగు 'లని వీరి ఉద్దేశం కావచ్చు. తర్వాత 'తెనుగు ' అనే పదానికి 'తేనె + అగు ' అనగా తేనె వలె మధురంగా ఉండేటటువంటిది. కనుక 'తెనుగు ' అయిందని మరికొందరి ఊహ. ఏమైనా ఇవన్నీ ప్రాచీనకాలం నుంచి ప్రచారంలో ఉన్న పేర్లే."
-(పుటలు20 & 21) డా.కె.ఆర్.కె.మోహన్: తెలుగు సాహిత్య చరిత్ర (పిల్లల కోసం ), శ్రీముఖ పబ్లికేషన్స్-హైదెరాబాద్,2004.


3)"శ్రీ పర్వత, కాళేశ్వర, ద్రాక్షారామముల మధ్య ప్రదేశము త్రిలింగ దేశమ్నియు, క్రమక్రమముగ తెలుగు దేశ మయ్యెనని అందురు. 'తెల్ ' అను నది యొడ్డున నివాసముండి ఈ దేశమునకు వచ్చుటచేత తెలుగు వారైనారని యొక వాదము. తెనుగు, తేనె+అగు అను శబ్దముల కలయిక. తేనెవంటి భాషయని దీని యర్థము.'తెళి +అగు=తెలుగు. తెళి అనగా తెలివి,తేట అను నర్థముతో వాడబడిన ద్రావిడ ధాతువు."
-(పుటలు 4 & 5), సమగ్ర తెలుగు భాషా సాహిత్య సంగ్రహము, రచన: మార్ల, తిరుమల పబ్లికేషన్స్,హైదరాబాద్.
________________________________________________________
For details please see- http://wowmusings.blogspot.com/2006/02/telugu-language-introduction-for-non.html
and
http://wowmusings.blogspot.com/2006/11/blog-post.html

__________________________________________________________

Rupia

Sher Shah Suri, who defeated the Mughal ruler Humayun, introduced (between 1540 & 1545AD)a new coin called rupia which remained a standard Indian coin for many years to come.
_____________________________

The sweetest songs

Nostalgia An old melody can bring romance right back into your life

GOLDEN OLDIES Singer Mukesh with actor Raj Kapoor

I held my husband’s hand all the way back home. It was that kind of an evening. “Thandi havaa, yeh chandi suhaani…” sang Ganesh and everyone was spellbound and transported to a world of romantic songs. Kisho re Kumar’s song from the film Jhumroo turned even the most prosaic amongst us into a quivering heap of mush! An impromptu gathering with mad-about old-Hindi-numbers friends and the presence of a golden-voiced singer triggered off a cache of delightful memories and lots of goosebumps!

Radio magic

“Wednesday evenings and Binaca Geetmala are irrevocably tied up with memories of my childhood”, says Srini.

“We had a big radio, the kind that took some time to warm up before playing. And, it took a lot of twiddling around to hit Radio Ceylon. And then one sat unmoving with fingers frozen on the knob for the entire hour, as the programme would suddenly go off air with the slightest movement.” On her part, Sudha remembers how her dad frowned upon Hindi film songs (the illicit pleasure therefore was even greater). Appa came home only at nine, so she would hear what the sartaaj geet (top of the chart) was, and then switch off the set, not before she tuned the radio to some other station as dad often checked to see what she had b een listening to!

“Do you remember a radio programme called Sangeet Sarita”, asks Sutapa. “I was made to listen to it by my folks, ostensibly to improve my mind with classical music, but invariably it was the filmi song based on the particular raga being discussed that stuck with me. So, all I recall is that Man tadpat hari darshan… from the film Baiju Bawra was based on Raga Malkaus. There is little else I can tell you about the raga.”

“A get together of friends would often turn into scintillating mehfils,” recalls Neelam.

“Babuji dheere chalna (Geeta Dutt in Aar Paar) was usually the catalyst, sung by a friend in her sultriest voice. And suddenly, the atmosphere would be charged. A flute would be whipped out from somewhere, a bucket would be borrowed, and the evening would fill up with old melodies, sung enthusiastically and surprisingly, tunefully.”

This was followed with Kishore Kumar songs like Mere mehboob qayaamat hogi…( Mr. X in Bombay) , Kehna hai, kehna hai (Padosan), Kuch to log kahenge (Amar Prem), Mohammed Rafi’s Chaudhvin ka chaand, Main zin dagi ka saath nibhaata chala gaya (Hum Dono)…Mukesh’s Aaja re ab mera dil pukara (Aah) , Hemant Kumar (the wondrous Yeh nayan dare dare from Kohra), Pankaj Mullick and his Piya milan ko jaana (Kapalakundala), Kundan Lal Saigal’s Ik bangle bane nyaara (Meri Bahen) and Soja rajkumari (Zindagi) …each song better than the other. There seems to be a n inexhaustible supply of Hindi songs and it is amazing how many of them one remembers.

Incomparable

Madhukar Hegde takes his fondness for old Hindi songs seriously. He says, “To me music is melody, not the cacophony that passes for music these days. I would rather listen to Saigal’s Babul mora than to Crazy kiya re, Rafi’s Man tadpat than Beedi jalaile or even Mera joota hai japani than Kajra re.”

His wife Mukta is willing to concede that there are a few beautiful songs even today like those from Parineeta, but they are rare.

“Songs like Beedi... may be chartbusters, but will anyone remember them five years from now? Can you compare that to say Kabhi khud pe kabhi halat pe rona aaya from Hum Dono or Kisike muskoorahaton pe ho nissar from Anari.. It is like comparing the sublime to the ridiculous”.

PANKAJA SRINIVASAN

(The Hindu: 28-05-2007)

______________________________________________________-