My SCRAPBOOK (సేకరణలు): A COLLECTION of articles in English and Telugu(తెలుగు), from various sources, on varied subjects. I do not claim credit for any of the contents of these postings as my own.A student's declaration made at the end of his answer paper, holds good to the articles here too:"I hereby declare that the answers written above are true to the best of my friend's knowledge and I claim no responsibility whatsoever of the correctness of the answers."

Saturday, November 24, 2007

What is the meaning of `mutatis mutandis'?

First, let's deal with the pronunciation. The `u' in both words is pronounced like the `oo' in `cool', `pool', and `fool', and the ?nal `i' is like the `i' in `hip', `dip', and `ship'. The `a' in the second syllable of `mutatis' is like the `a' in `ask', `path', and `task'; while the `a' in `mutandis' is like the `a' in `ant', `pants', and `stand'. The main stress is on the second syllable of `mutandis'. This is just one of the ways of pronouncing the word.

`Mutatis mutandis' is a Latin expression frequently used in economics and law.
Its literal meaning is "things being changed that have to be changed". This can be interpreted to mean "the necessary changes having been made". For example, if you were to say, "The same agreement will, mutatis mutandis, be given to each manager in the organisation," what you mean is that the agreement that will be given to each manager will be more or less the same. The only change will be the name - each agreement will contain the name of a different manager.


(The Hidu, 23;11:2007)


Friday, November 23, 2007

Scent and style

It’s the in-thing for the fashion-conscious to flaunt the latest fragrances

LOOK GREAT, SMELL GOOD With the right fragrance

The heady scent of a bouquet of flowers or the power-packed smack of lemony cologne… The perfume you wear adds that special dimension to your personality. And in the increasingly style conscious society that India has become, fashionistas vie w ith one another to flaunt the latest fragrance.

The market is flooded with scents from the big fashion houses both Indian and foreign. There’s Ripple Fragrances that has launched Blueprint and Helix for men and Species and Genus for women for the festive and party season. “These fragrances enable the wearers to extend their persona,” says Kiran Ranga, CEO Ripple Fragrances. Keeping urban youth in mind, Kiran says, “They prefer prestigious brands that transform their identity.”

Tatte, country manager, Boucheron, Aigner J Del and Pozo, Mumbai says: “Your perfume is a personal way of communicating your sensuality and attractiveness, and is an integral part of your personality.”

Dos and don’ts

While buying a perfume, always keep in mind the occasion and the environment it is meant for. There’s no assurance you’ll like what smells good on your friend, when you wear it yourself. Generally, all fragrances react differently on different body types. Anything that affects the “natural” smell of your skin such as stress, hormonal changes, diet or medication, might change how a perfume smells on you. Difference in temperature and humidity also change the original fragrance.

Also, while testing perfumes, if you try too many fragrances in succession, your nose will quickly become “blind” because of odour fatigue and you’ll no longer be able to differentiate between what you like and what you don’t like. That’s why it’s wise never to test more than four similar or five or six different fragrances at a time. Wearing the right perfume for the right event can be tricky. Women could opt for flowery and fruity fragrances for an office environment. Brands such as Charlie, Cool Water, Ralph Lauren, and Aqua Di Gio are suitable for the office-goer. But for a party, a spicy flavour sets the mood for fun — Mania, Coco, Opium or Visit would be appropriate. While men generally opt for spice, wood and musk fragrances Calvin Klein (Euphoria), Davidoff, Boss, Issey Miyake are some of the hot buys.

If you want the scent you wear to last, then it’s advisable to use a relatively thick body lotion or cream on the areas to be perfumed. Unscented creams, petroleum jelly or jojoba oil increase a perfume’s longevity.

The best way to safeguard your perfume is to store it properly, and keep it away from heat and light. A dark closet or a covered box is best. Also avoid direct exposure to air. Splash bottles, which expose the fragrance to air every time they are opened, pose a problem.

Daubing the right quantity of perfume on the right spot is important. Do not dab on too much as it might irritate others who might be near you. The perfume should not dominate your personality, it should only enhance it. A perfume can be worn on pulse points — areas of the skin where the blood circulation is greater such as the wrist, behind the ears, the chest, the neck, behind the knees and inside the elbows. Or spray a fragrance in the air and walk through it.

With so many international fragrances in the air, it’s time to re-define your scent and leave behind a subtle reminder of your presence long after you have left.

(The Hindu, Metro plus,Cennai,22:11:2007)


The great Enchanter



Remembrance Dwaram was the first violinist and also the first Andhra musician to be asked to preside over the Music Academy’s conference

Brilliant soloist: A statue of Dwaram Venkataswami Naidu silhouetted against the sky on Beach Road in Visakhapatnam

The state of Andhra Pradesh appointed eminent violinist Dwaram Venkataswami Naidu as its first Asthana Sangeetha Vidwan in September 1964. Dwaram went from Madras to Hyderabad to attend a grand reception in his honour on November 20, and a couple of days later suffered a massive heart attack. The end came on November 25 in Hyderabad. The Hindu of November 26, 1964, carried a tribute which stated that “this brilliant soloist was known for his deft handling of even intricate ragas and for his gentle and feathery bowing but firm fingering. Although he strictly adhered to traditional Carnatic style in his rendering he was responsive to fresh ideas. Music flowed in his veins and as a noted musicologist once remarked, ‘he woke up the dumb instrument and produced a feast of melody’”. The musicologist in question, though the paper did not mention it, was ‘Kirtanacharya’ C.R.Srinivasa Iyengar, who in the 1930s, quelled a nasty scurrilous campaign against Dwaram. It came about like this.

Dwaram was quite content living in Vizianagaram where he was the first Professor of Music in the Maharajah’s College, which incidentally was the first college in India to be set up to promote music. Dwaram wanted to enrol as a student in 1919, but such was his performance at the entrance test that he was asked by the Principal and well-known Harikatha exponent Adibhatla Narayana Das to join as Professor. Dwaram’s talents could however not remain unknown to the larger music loving public and he impressed the ruling monarch of the violin, Malaikottai Govindasami Pillai sufficiently to enable the latter to suggest him as a replacement for a performance at the Saraswathi Gana Sabha in Kakinada. From here, Dwaram’s fame spread.

The veteran being honoured by the then Governor

In 1927, he performed for the first time in Madras city during the All India Congress Session which also hosted the Music Conference. He was soon greatly in demand. But this caused jealousy among a few violinists and one of them soon began spreading a hate campaign against Dwaram. The sensitive violinist that he was, Dwaram was quite hurt. It was left to C.R.Srinivasa Iyengar to organise a concert of Dwaram’s in Madras at the end of which he made a speech praising the latter’s prowess. He then followed it up with an article in The Swarajya where he made the comments quoted by The Hindu. This silenced Dwaram’s detractors. In his speech, Iyengar commented that a musician of Dwaram’s calibre ought to be a soloist and not an accompanist. Dwaram thought this over and soon began performing solo. Later, he was to humorously say that as an accompanist if he played well the main artiste was unhappy and if he played badly the audience was unhappy and that is why he had taken to solo performances!

Menuhin impressed

The Hindu
wrote that “Sri Venkataswami Naidu, who completed 71 years this month, won praise from Yehudi Menuhin.” This came about thanks to P.V. Rajamannar, the first Indian to become Chief Justice of Madras High Court after independence. Dwaram, being extremely near sighted, wanted to touch Menuhin’s violin, but the internationally acclaimed violinist would not allow it. Dwaram, though upset, kept silent. Rajamannar who was an eye-witness, organised a performance of Dwaram’s the next day to which Menuhin was invited. The concert so floored Menuhin that he spontaneously came forward and apologised and not only allowed Dwaram to touch his violin but also play on it! Rajamannar in his tribute in The Hindu said, “he might not be orthodox or conventional but any music lover or Sahridaya who heard him was transported to a world of enchantment and derived an aesthetic enjoyment of the highest order.”

The obituary listed the awards that came to Dwaram. These included the Sangita Ratnakara of the Mysore Darbar in 1946, the Kalaprapurna of the Andhra University in 1950, the President’s Award in 1953 and the Padma Sri in 1957. It also recalled that two years earlier, “the citizens of Delhi honoured him with a purse of Rs. 10,000.” This was to be followed by a concert at the Constitution Club, but with the Chinese aggression in progress it appeared that the event would be cancelled. But the President of India, Dr.S.Radhakrishnan would have none of it and the concert was held and he attended it in person.

Family members of the violinist beneath his statue.

The Hindu
did not mention one fact. Dwaram was the first violinist and also the first Andhra musician to be asked to preside over the Music Academy’s conference. That was in 1941 when the Tamil Isai movement was at its peak. But even the staunchest Tamil Isai lobbyist could not fault the Academy’s choice of this Telugu speaking musician. He perhaps needed no greater testimony.

(The author can be contacted at

The Hindu, 23:11:2007.


An Actual 1955 Good Housekeeping article.



Thursday, November 22, 2007


A group of alumni, highly established in their careers, got together to visit their old university professor. Conversation soon turned into complaints about stress in work and life.
Offering his guests coffee, the professor went to the kitchen and returned with a large pot of coffee and an assortment of cups porcelain, plastic, glass, crystal, some plain looking, some expensive, some exquisite - telling them to help themselves to hot coffee.

When all the students had a cup of coffee in hand, the professor said:
"If you noticed, all the nice looking expensive cups were taken up, leaving behind the plain and cheap ones. While it is but normal for you to want only the best for yourselves, that is the source of your problems and stress. What all of you really wanted was coffee, not the cup, but you consciously went for the best cups and were eyeing each other's cups.
Now if life is coffee, then the jobs, money and position in society are the cups. They are just tools to hold and contain Life, but the quality of Life doesn't change. Some times, by concentrating only on the cup, we fail to enjoy the coffee in it."

Don't let the cups drive you... Enjoy the coffee instead.
(an email forward)


Be Clear...(HR People)

This is what happened when a certain Company posted the following memo:


May all members of staff please note that there will only be
one drink per person at this year's Christmas Party.

nd please bring
your own glass !




(an email forward)


Tuesday, November 20, 2007

సాహితీ తపస్వి 'పులికంటి' మృతి

తిరుపతి(క్రీడలు), నవంబరు 19 (న్యూస్‌టుడే):
చిత్తూరు నుంచి చికాగో దాకా సాహిత్య రసజ్ఞుల హృదయాలను కొల్లగొట్టిన సాహితీ పిపాసి అతడు.. ఐదు దశాబ్దాలుగా మాండలిక పరిభాషలో జనజీవనాన్ని కళ్లకు కట్టినట్టు తన రచనల్లో ప్రతిబింబించి, కవితకు కొత్త ఒరవడిని నేర్పిన మేధావి.. కలాన్ని గళంలో ధ్వనించి అందెలు మోగించిన గాయకుడు.. సీమ జీవితాల శిథిల ఘోషను తన సాహిత్యంలో ఏర్చి కూర్చిన భావుకుడు.. 'నిండుగా, కండగా, కవితల కలకండ' అంటూ నారాయణరెడ్డి, 'ప్రణయార్థ మెరిగిన భావకుడతడంటూ' శంకరంబాడి పొగిడినా.. 'రాయలసీమ చిన్నోడు'గా అందరి గుండెల్లో నిలిచిన సాహితీ తపస్వి పులికంటి కృష్ణారెడ్డి. ఆయన కొంతకాలంగా శ్వాసకోస వ్యాధితో బాధపడుతున్నారు. వారం రోజులుగా స్విమ్స్‌లో చికిత్స పొందుతూ సోమవారం తెల్లవారు జామున తుదిశ్వాస విడిచారు.

జీవిత విశేషాలు:
చిత్తూరు జిల్లా జక్కదొన గ్రామంలో గోవిందరెడ్డి, పాపమ్మకు 1931 జులై, 30న పులికంటి జన్మించారు. డిగ్రీ కాకుండానే రైల్వేలో బుకింగ్‌ క్లర్క్‌గా, ఏఎస్‌ఎంగా పనిచేశారు. అనంతరం తన ఆశయాలకు ఉద్యోగం అడ్డని భావించి రాజీనామా చేసి తిరుపతిలో కాఫీ పొడి వ్యాపారం ప్రారంభించారు. అదే సమయంలో సొంతంగా 'కామధేను' పక్ష పత్రికకు శ్రీకారం చుట్టి విలేఖరి కూడా అయ్యారు. ఇవేవీ సంతృప్తి ఇవ్వకపోవడంతో సాహిత్య రంగంవైపు అడుగులు వేశారు.

తనదైన ముద్ర:
కథకుడిగా, కవిగా పులికంటి అనేక రచనలు చేశారు. రాయలసీమ సాహిత్యంలో 'రాయలసీమ చిన్నోడు'గా ప్రాచుర్యం పొందారు. మాండలిక రచనల్లో తనదైన ముద్ర వేసుకున్నారు. 1961లో 'గూడుకోసం గువ్వలు' ఆయన రచించిన మొదటి కథ. ఆ తర్వాత 'అరచేతిలో గీత', 'తీయలేని కలుపు', 'మరపురాని మా ఊరు' తదితర కథలకు తెరతీశారు. 'నాలుగ్గాళ్ల మండపం'లో సామాన్య జనజీవితాన్ని ఆవిష్కరించిన తీరుతో కీర్తి ప్రతిష్టలు పెరిగాయి. 'పులికంటి కథలు', 'కోటిగాడు స్వతంత్రుడు' కథా సంపుటి ప్రత్యేక గుర్తింపు తెచ్చిపెట్టాయి.

నిర్వహించిన పదవులు:
ఆకాశవాణి, దూరదర్శన్‌ సలహా సభ్యుడిగా, ఎస్వీయూ బోర్డ్‌ ఆఫ్‌ స్టడీస్‌ ఫెర్‌ఫామింగ్‌, రాయలసీమ జర్నలిస్ట్‌ సంఘ సభ్యునిగా వివిధ పదవులు నిర్వహించారు.

కీర్తి కిరీటాలివీ:
ప్రతిభకు గుర్తింపుగా ఆయనకు అనేక బహుమతులు, రివార్డులు దక్కాయి. చిత్తూరు నాటక అకాడమీ-నటశేఖర్‌ అవార్డును, బెంగళూరు తెలుగు విజ్ఞాన సమితి-ఉత్తమ నటుడు, హైదరాబాద్‌ యువకళా వాహిని-గోపిచంద్‌ అవార్డుల్ని ప్రదానం చేశాయి. దీంతో పాటు జానపద కోకిల, ధర్మనిధి పురస్కార్‌ పొందారు. తెలుగు సాహిత్యానికి ఆయన చేసిన సేవలకు 2005లో ఎస్వీయూ గౌరవ డాక్టరేట్‌తో సత్కరించి తన కృతజ్ఞతను చాటుకుంది.
(Eenadu, 20:11:2007)

Labels: ,

మహనీయుడి చరిత్ర

పకోడీ మీద పద్యం చెప్పినా, 'భరతఖండంబు చక్కని పాడియావు' అని ఆంగ్లేయుల మీద ధ్వజమెత్తినా చిలకమర్తికే చెల్లింది. పద్యం, నాటకం, నవల ఇత్యాది అన్ని సాహితీప్రక్రియల్లోనూ ఆయనది అసాధారణ ప్రజ్ఞ. మచ్చుకు 'గయోపాఖ్యానం', 'గణపతి' చాలు. ఈ తొలి తెలుగు జాతీయోద్యమ కవి, సంఘసంస్కర్త 1944లో వెలువరించిన 'స్వీయచరిత్రము' పునర్ముద్రించిన ప్రాచి పబ్లికేషన్స్‌ వారిని అభినందించాల్సిందే. '...రాత్రులు నేను దీపముముందర తలపెట్టుకొని, కన్నులకు పుస్తకము మిక్కిలి దగ్గరపెట్టుకొని యైదారుపంక్తులు చదువ ప్రయత్నించుచుండెడివాడను' అంటూ, తనను అంధత్వం ఎలా బాధించిందో, లెక్కలతో పడిన చిక్కులేమిటో, అప్పులతో వచ్చిన తిప్పలేమిటో, రెండో ప్రతి రాసుకునే అలవాటు లేక ఎన్ని పద్యాల్ని పోగొట్టుకున్నారో వెల్లడించారు చిలకమర్తి. 'పశువులు మన యింట నుండవచ్చును. కుక్కలుండవచ్చును. కాని పంచములు మట్టుకు మన గృహావరణములోనికి రాగూడ'దా? అని ప్రశ్నించిన ఆయన ఆత్మకథ అప్పటి(ఇప్పటి అనకూడదా!) ఆంధ్రదేశ పరిస్థితులను కళ్లముందుంచుతుంది. భాష నేటితరానికి కొరుకుడుపడుతుందా... అన్నది కొట్టేయాల్సిన విషయం కాకపోయినా, ఇష్టంగా చదివితే అందులోని మాధుర్యాన్ని రుచిచూడవచ్చు. స్వీయచరిత్రము;

రచన: చిలకమర్తి లక్ష్మీనరసింహము;
వెల: రూ.125/-
ప్రతులకు: ప్రాచి పబ్లికేషన్స్‌, 3-3-859/1/ఎ,
రెండో అంతస్తు, కాచిగూడ, హైదరాబాద్‌-27.

- షేర్‌షా(Eenadu, 18:11:2007)


Labels: ,


- కిల్లాన మోహన్‌బాబు

... బాహ్య రూపానికి హృదయ సౌందర్యం తోడైతే బంగారానికి తావి అబ్బినట్టే. అంతఃసౌందర్యం పెంపొందించుకోవడం మన చేతుల్లో, చేతల్లోనే ఉంది...

అందం అనేది ఎంతో అందమైన మాట. మన నిత్యజీవితంలో ఏదో ఒక సందర్భంలో ఈ మాట వాడకుండా ఉండలేం. అసలింతకీ అందం అంటే ఏమిటి? బాహ్యరూపమా, కనిపించే దృశ్యమా? ప్రకృతి మొత్తం రమణీయం అయితే 'యదృశ్యం తన్నశ్యం' అనే నానుడి ఎందుకొచ్చింది?

పసివాడి నవ్వులు, వసివాడని పువ్వులు, ఆకాశాన ఎగిరే పక్షులు, కొండలు, లోయలు పర్వతాలు ఎంతో అందంగా ఉంటాయి. మన దేవుళ్లు కూడా చాల అందమైనవారని పురాణాలూ, ఇతిహాసాలూ చాటి చెప్తున్నాయి. అలంకార ప్రియుడైన విష్ణువు, అభిషేకాభిలాషుడైన శివుడు, నీలమేఘశ్యాములైన రాముడు, కృష్ణుడు, కరుణామయుడైన ఏసుక్రీస్తు, దయామయుడైన బుద్ధుడు తదితరులందరూ అందమైనవారే! వారందరూ బాహ్య రూపాల వల్లనే జగతికి సుగతినిచ్చారా? వారి అంతఃసౌందర్యం అంతకంటే అందమైనది!

వానరుడైన మారుతిలోని హృదయ సౌందర్యం గుర్తించాడు రాముడు. త్రివక్రిగా పిలిచే కుబ్జ్జనూ ఆదరించాడు కృష్ణుడు. ఒక పతితలోని పవిత్రతను పరికించి పావనమూర్తిగా కొనియాడి అంతస్సౌందర్యం ప్రాధాన్యాన్ని విప్పి చెప్పాడు జీసస్‌!

బాహ్య రూపానికి హృదయ సౌందర్యం తోడైతే బంగారానికి తావి అబ్బినట్టే. అందం అహంకారం కాకూడదు. 'సత్యమే అందం... అదే జీవిత మకరందం' అని ఆంగ్ల కవి జాన్‌ కీట్స్‌ అభివర్ణించాడు. భారతీయ తత్వవేత్తలు సత్యంకంటే ఓ మెట్టుపైన ధర్మం ఉంటుందని అభిప్రాయపడ్డారు. ధర్మాల్లో విశేష ధర్మం ఇంకా శ్రేష్ఠమైనదని స్పష్టీకరించారు. అనేక కథలూ చాటువుల రూపాల్లో వాటిని భద్రపరచారు. అలాంటిదే ఒక కథలో ఓ వేటగాడు ఒక లేడిని వెంటాడుతుంటాడు. ఆ లేడి భయంతో పరుగెత్తి అలసిపోయి ఓ ముని ఆశ్రమంలో ప్రవేశిస్తుంది. ఆ వేటగాడు మునివద్దకు వెళ్లి లేడి ఏమయిందని ప్రశ్నిస్తాడు. 'చూసేది మాట్లాడదు... మాట్లాడేది చూడదు' అని బదులిస్తాడు. ఈ మాటలు అర్థంకాక వేటగాడు అక్కడినుంచి నిష్క్రమిస్తాడు. చూసే కన్ను మాట్లాడలేదు, మాట్లాడే నోరు చూడలేదు అని నర్మగర్భంగా చెప్పకపోతే ఏమయ్యేది? లేడి ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయి ఉండేవి. ఇంత అందంగా మాటలాడటమే విశేష ధర్మం! అంటే నిజం, సత్యం కన్నా ధర్మం, విశేష ధర్మం ఉన్నతమైనవనే అర్థం కదా!

తల్లిదండ్రుల ద్వారా సంక్రమించిన శరీరం మనం మార్చుకోలేనిది. అది అందమైనదా, కాదా అన్న చర్చ అర్థరహితం. అంతఃసౌందర్యం పెంపొందించుకోవడం మన చేతుల్లో, చేతల్లోనే ఉంది. నిర్మల మనసు, నిత్యసాధన, నిష్కళంక జీవనం, నిరంతర శ్రమ వంటివి నిజమైన హృదయ సౌందర్యాన్ని పెంచి మానవ మనుగడకు వన్నె తెస్తాయి!

(Eenadu, 18:11:2007)

Labels: ,

ఫన్‌కర్‌ ఫటాఫట్‌

రాజకీయాలకు వ్యాపార ప్రతిపత్తి లభిస్తే?
లైసెన్సు అవసరం లేదు. 'లైయింగ్‌ సెన్సు' ఉంటే చాలు.
సినీ నటుల్లాగా పారిశ్రామికవేత్తలతో క్రికెట్‌ ఏర్పాటు చేస్తే?
విజయానికి ఎవరి 'ఇండస్ట్రీ' మీద వారు ఆధారపడతారు.
ప్రపంచబ్యాంకు తల తాకట్టు పెట్టించుకుంటుందా?
'నేతల తాకట్టు' పెట్టించుకుంటుంది.
రేపటికల్లా నేను మిట్టల్‌ను అయిపోవాలంటే?
తక్షణం వ్యాపారంలోని మిట్ట(ల్‌) పల్లాలు ఔపోసన పట్టడమే.
ఎంత పెద్ద కుంభకోణాలు బయల్పడినా ప్రభుత్వాలు పెద్దగా పట్టించుకోవు ఎందుకని?
'స్కామాయణం'లో 'పీడకల వేట' ఎందుకని.
ఆర్థికమంత్రి చిదంబరం మీ దగ్గరకొచ్చి బ్లాక్‌మనీని వెలికితీసే చిట్కా చెప్పమంటే ఏం చెబుతారు?
ముందు వైట్‌మనీనంతా 'బ్లాక్‌' చేసేయమంటాను.
రోబోలు పాఠాలు చెబితే..
అన్నీ 'మెకానికల్‌'గా ఉంటాయి.
సెన్సెక్స్‌ బాగా పెరిగిపోతోంది కదా! అయినా పేదవాళ్ల సంఖ్య తగ్గడం లేదెందుకు?
ఉన్నదాన్ని అందరూ 'షేర్‌' చేసుకోకపోవడం వల్లే.
నాకు 65 ఏళ్లు. రానురాను ఓపిక తగ్గుతోంది. అయినా బతకడానికి ఏదో ఒక వ్యాపారం చేయాలనుకుంటున్నారు. నేను బార్‌ పెడితే మేలా? రెస్టారెంట్‌ మేలా?
రెస్టారెంట్‌ పెడితేనే మేలు. ఏజ్‌'బార్‌' అవుతుంది గానీ రెస్టారెంట్‌ అవ్వదు కదా!
లెక్కల టీచర్లంటే పిల్లలు ఎందుకు భయపడతారు?
వాళ్లవల్ల బోలెడన్ని 'ప్రాబ్లమ్స్‌' కాబట్టి.
పశువులకు కూడా 'మధ్యాహ్న గడ్డి పథకం' ప్రవేశపెట్టవచ్చు కదా!
ఓట్లు లేని ఆ మూగజీవులను ఎవరు పట్టించుకుంటారు చెప్పండి? అయినా పశువులకు శ్రమ లేకుండా గడ్డితినే మహానుభావులు బోలెడంత మంది ఉన్నారు కదా.

ఏదైనా పార్టీ కిలో రెండ్రూపాయల బియ్యం పథకంలా కిలో రెండ్రూపాయల ఉల్లి పథకం ప్రవేశపెడితే?
రాజకీయం ఢిల్లీ చుట్టూ కాకుండా ఉల్లి చుట్టూ తిరుగుతుంది. 'ఉల్లీ' నిన్ను దలంచి...' అనేది అన్ని పార్టీల ప్రార్థనాగీతం అవుతుంది.

(Eenadu, 18:11:2007)


చేతిరాత మతలబులు

మానవజాతి ఉద్భవించిన వెంటనే భాషలు పుట్టలేదు. మనుషులు మాట్లాడటం నేర్చుకున్న తరవాత భాషలను కనిపెట్టారు. ఆ వెంటనే లిపులూ పుట్టలేదు. భాషలు ఉద్భవించిన చాలాకాలానికి మనిషి రాయటం కనిపెట్టాడు. ఎన్నో భాషలున్నట్లే ఎన్నో లిపులున్నాయి. భాషా ప్రపంచంలో రాయటమన్నది గొప్ప సంచలనాన్ని తీసుకొచ్చింది. ఎంతో దూరాన ఉన్నవారికి సైతం రాతలద్వారా తమ భావాలు వ్యక్తపరచే వీలును లిపి కలిగించింది. ''కాకమ్మ చేతైన కబురంపడా రాజు'' అని బాధపడే రోజులు పోయి ''ప్రాణసఖుడె నా కొరకు పంపినాడు, ప్రేమలేఖ అన ఉల్లమ్ము ఝల్లుమనియె'' అని ప్రియురాళ్ళు మురిసిపోయే అవకాశాన్ని లిపులే కలిగించాయి. రాయటంలో పోటీలూ ప్రారంభమయ్యాయి. ఎవరు వేగంగా రాయగలరు, ఎవరు అందంగా చూడముచ్చటగా రాయగలరు అన్న విషయంలో లేఖకులు పందాలు, పైపందాలు కాసుకున్న సందర్భాలు ఉన్నాయి. ''గంటకు నిన్నియన్నియని గట్టిగ నొక్కి వచింపనేల, నిష్కంటకరీతి చేయి క్షణకాలము కూడను నాగకుండ, నొక్కంటను దప్పకుండ నొడికంబుగ నే వ్రాయనేర్తు'' అంటూ ఓ కవి అవతలివారు చెబుతున్న పద్యాలను చెప్పినంత వేగంగానూ రాసి మన్ననలందుకున్నాడు. ''రాయటం కాదు గొప్ప... కుదురుగా చక్కగా రాయగలగటంలోనే ఉంటుంది నేర్పు'' అంటారు కొందరు. అటువంటివారు దస్తూరికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇస్తారు. ''డాక్టరును అల్లుడుగా తెచ్చుకున్నానని మా నాన్న తెగమురిసిపోతున్నాడు కాని నాకే వచ్చాయి తిప్పలు... ఆఖరికి ఆయన ప్రేమలేఖ రాసినా మెడికల్‌ స్టోర్సుకు పరిగెత్తుకెళ్ళి చదివించుకోవాల్సి వస్తోంది'' అని నిట్టూర్చిందో డాక్టరుగారి శ్రీమతి.

''కానలేము కాలపు మర్మమేను నీవు... ఆ జిలుగు వ్రాత చదువ సాధ్యంబె మనకు'' అన్నారో కవి. బ్రహ్మరాతను ఎవరూ చదవలేరు. ఆయనను మించి అర్థం కాకుండా రాసే అపర బ్రహ్మలు లోకంలో ఎందరో ఉన్నారు. ''మా ఆయన రాత మహ గొప్పగా ఉంటుంది. ఆయనకుతప్ప మరొకరికి అర్థం కాదు, ఎవరూ చదవలేరు'' అంది తాయారమ్మ బడాయిగా. ''అదేం గొప్ప? మా ఆయన రాత ఆయనకే అర్థం కాదు'' అంది నాంచారమ్మ ఇంకా గొప్పగా! వెనకటి రోజుల్లో రాజులు జమీందార్లు ఉత్తరాలు అవీ రాసి పెట్టేందుకు తమ ఆస్థానాల్లో లేఖకుల్ని ప్రత్యేకంగా నియమించుకొనేవారు. ఈ లేఖకుల పని అస్తమానం రాస్తుండటమే. రాయటంలో కూడా అనేక రకాలున్నాయి. యూరోపియన్లు మరికొన్ని దేశాలవారు ఎడమ నుంచి కుడికి రాస్తారు. చదవటంలోను అదే పద్ధతి అనుసరిస్తారు. అరబ్‌ దేశాలవారు, ముస్లిములు కుడి నుంచి ఎడమకు రాస్తారు. చైనావారు పై నుంచి కిందికి రాస్తారు. కాస్కేజియన్లు కింది నుంచి పైకి రాస్తారు. ఎలా రాసినా చదివేవారికి అర్థమయ్యేలా ఉండాలి. అలా అర్థం కావాలంటే దస్తూరి బాగుండాలి. కోతి పిల్లకైనా రాత బాగుండాలి అని సామెత. ఇక్కడ రాత అంటే తలరాత కావచ్చు. ఏ రాతైనా బాగుండాలి అంటే ముందు చేతిరాత బాగుండాలి అంటున్నారు ఆధునిక శాస్త్రజ్ఞులు.

ముత్యాల కోవలా హంసల బారులా గుండ్రంగా చక్కగా రాస్తారు కొందరు. మరికొందరు కోడి కెలికినట్లుగా చిందరవందరగా గజిబిజిగా రాస్తుంటారు. చూడ చక్కని దస్తూరి కలిగివుండటం అభ్యసన ప్రక్రియలో ఎంతో కీలకమైందని ఇటీవల నిర్వహించిన ఓ అధ్యయనంలో తేలింది. అమెరికాలోని వాండర్‌బిల్డ్‌ యూనివర్సిటీకి చెందిన ప్రొఫెసర్‌ స్టీవ్‌గ్రాహం నేతృత్వంలో నిర్వహించిన ఓ పరిశోధనలో ఈవిషయం వెల్లడైంది. చేతిరాత ద్వారానే ఒక వ్యక్తిలోని ప్రతిభ మెరుగులు దిద్దుకొనే ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది. పిల్లలు అక్షరాలు దిద్దుకునేటప్పుడే విషయ పరిజ్ఞానం, విషయం పట్ల అవగాహన ఏర్పడతాయి. అంతేకాక ఏదైనా విషయాన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి, ఏదైనా విషయం ఎలా తెలుసుకోవాలి, తమ భావాలను ఆలోచనలను ఎలా వ్యక్తీకరించాలి వంటి అంశాలు అవగతమవుతాయని అధ్యయనంలో వెల్లడైంది. మంచి దస్తూరి కలిగిన విద్యార్థులు రాసిన వ్యాసాలే బాగుంటాయని, వారికే మంచి మార్కులు వస్తాయని చాలామంది అధ్యాపకులు నమ్ముతున్నారు. దస్తూరి సరిగా లేని విద్యార్థులు చదువులోనే కాక అభ్యసన ప్రక్రియలోను వెనుకబడి ఉంటారని పరిశోధకులు అంటున్నారు. దస్తూరికున్న ఈ ప్రాముఖ్యాన్ని గుర్తించి ప్రత్యేక కోర్సునొకదాన్ని అమెరికాలోని విద్యాలయాల్లో ప్రవేశపెట్టారు. ఆ కోర్సులో ఉపాధ్యాయులకూ శిక్షణనిస్తున్నారు. విద్యార్థులు దస్తూరిపై తగిన శ్రద్ధ కనబరచకపోవడం వల్ల అనేక తప్పులు దొర్లుతున్నాయి. ఒక అక్షరం బదులు దానిలానే ఉండే మరో అక్షరం రాస్తున్నారు. అక్షరాలు సరిగా గుర్తుండకపోవటంవల్ల వారి భావవ్యక్తీకరణ సామర్థ్యమూ దెబ్బతింటోంది'' అంటున్నారు స్టీవ్‌గ్రాహం. ఆ కారణంగా విద్యార్థులు తమ దస్తూరిపై తగినంత శ్రద్ధ వహించి చేతిరాతను మెరుగుపరుచుకునే ప్రయత్నం చేయాలంటున్నారు ఆయన సహచర పరిశోధకులు. విద్యాధికులైన ప్రొఫెసర్ల సలహాలు శిరోధార్యమే మరి!
(Eenadu, 18:11:2007)


Books for learners

B.S. Warrier is no stranger to the readers of The Hindu Education Plus, as he has been associated with it right from its launch. His latest book, Learn Faster, Learn Better, published by DC Books, deals with a range of topics that can make life easier for students by helping them to handle studies better.

Some of these topics are ones which Mr. Warrier has dealt with in his column, ‘Guidance Plus,’ over a period of time.

The chapter headings are quite indicative of the ground he covers — learning to learn; read faster, read better; the blessings of e-learning; blended learning; to cram or not to cram; mind maps; facing examinations; the world of scholarships; and so on.

The 288-page book, priced at Rs. 125, comes packed with plenty of tips, for Mr. Warrier knows that what students look forward to most is practical advice.

The second edition of another of his books, Steps to Your Dream Career, was released in recent days. This book (DC Books, priced at Rs. 125) focuses on various steps involved in the process of making career-related decisions and finding a job. The approaches required in handling various aspects of the recruitment process, particularly job interviews, group discussion, telephone interviews, campus recruitment and so on have been dealt with in detail. The specifics relating to SSB interviews, civil services and various competitive examinations have been presented in the various chapters.............

(The Hindu,
Education Plus Chennai, 19:11:2007)